Adhyaya 364

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नृवर्गो नाम त्रिषष्ट्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ चतुःषष्ट्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः ब्रह्मवर्गः अग्निर् उवाच वंशो ऽन्ववायो गोत्रं स्यात् कुलान्यभिजनान्वयौ मन्त्रव्याख्याकृदाचार्य आदेष्टा त्वध्वरे व्रती

Sa gayon, sa Agni Mahāpurāṇa nagwakas ang ika-363 kabanata na tinatawag na “Nṛvarga” (pag-uuri ng mga tao). Ngayon ay nagsisimula ang ika-364 kabanata, “Brahmavarga” (pag-uuri ng mga Brahmin). Sinabi ni Agni: “Ang vaṃśa ay ang sunod-sunod na pamana ng mga ninuno (anvavāya); ang gotra ay ang linya ng angkan. Ang ‘kula’ at ‘abhijana-anvaya’ ay tumutukoy sa marangal na pinagmulan at talaangkanan. Ang ācārya ang nagpapaliwanag ng mga mantra; ang ādeṣṭā ang tagapag-utos ng mga tuntuning ritwal; at sa paghahandog (adhvara) siya ang tumutupad sa mga panata (vratī).”

Verse 2

यष्टा च यजमानः स्यात् ज्ञात्वारम्भ उपक्रमः सतीर्थ्याश् चैकगुरवः सभ्याः सामाजिकास् तथा

Ang naghahandog (yaṣṭā) ay nararapat na maging yajamāna (ang patron na nag-uutos ng ritwal), matapos maunawaan ang wastong pagsisimula at pamamaraan ng gawain. Dapat ding may mga kasamang mag-aaral/kapantay sa ritwal, yaong iisang guro ang pinagmulan, gayundin ang mga marurunong na kasapi ng kapulungan at ang mga kalahok na tagapaglingkod sa seremonya.

Verse 3

सभासदः सभास्तारा ऋत्विजो याजकाश् च ते अध्वर्यूद्गातृहोतारो यजुःसामर्ग्विदः क्रमात्

Sila ang mga kasapi ng kapulungan at ang mga tanglaw (pinuno) ng kapulungan; gayundin ang mga pari na naglilingkod (ṛtvij) at ang mga naghahandog. Sa wastong pagkakasunod: ang Adhvaryu, ang Udgātṛ, at ang Hotṛ—na dalubhasa, ayon sa kani-kaniyang bahagi, sa Yajus, sa Sāman, at sa Ṛk (mga Veda).

Verse 4

चषालो यूपकटकः समे स्थण्डिलचत्वरे आमिक्षा सा शृतोष्णे या क्षीरे स्याद्दधियोगतः

Ang caṣāla ay tumutukoy sa singsing (kaṭaka) ng haliging panghain (yūpa). Ang wastong parisukat na pook-altar (catuḥsra) ay nasa patag na lupa sa inihandang lugar ng altar (sthaṇḍila). Ang āmikṣā ay yaong paghahanda na nabubuo sa gatas na pinakuluan at nananatiling mainit-init, sa pagdaragdag ng dadhi (namuong gatas/curds).

Verse 5

पृषदाज्यं सदध्याज्ये परमान्नन्तु पायसम् उपाकृतः पशुरसौ यो ऽभिमन्त्र्य क्रतौ हतः

Ang pṛṣadājya (halong handog na ghee) ay ang ghee na inihanda na may dadhi (curds). Ang paramānna naman ay kaning niluto sa gatas (pāyasa). Ang hayop na tinatawag na upākṛta ay yaong, matapos basbasan sa pamamagitan ng mantra, ay pinapatay sa sakripisyo (kratu).

Verse 6

परम्पराकं समनं प्रोक्षणञ्च बधार्थकम् पूजा नमस्यापिचितिः सपर्यार्चार्हणाः समाः

Ang ‘paramparāka’, ‘samana’, at ‘prokṣaṇa’ ay mga katawagang ginagamit sa ritwal na pagwiwisik ng banal na tubig na may layuning supilin o igapos (ang masamang puwersa). Ang ‘pūjā’, ‘namasyā’, ‘apaciti’, ‘saparyā’, ‘arcā’, at ‘arhaṇā’ ay magkasingkahulugang mga termino para sa pagsamba at mapitagang pagparangal.

Verse 7

वरिवस्या तु शुश्रूषा परिचर्याप्युपासनम् नियमो ब्रतमस्त्री तच्चोपवासादि पुण्यकम्

Ang “Varivasyā” ay masusing paglilingkod; ang “śuśrūṣā” ay mapitagang pagdalo at pag-aasikaso; at ang “paricaryā” ay mga paglilingkod na may anyong pagsamba. Ang “niyama” ay (panrelihiyong) pagpipigil; ang “vrata” ay panatang pagtalima; at ang panatang iyon ay binubuo ng mga gawaing mapagpala gaya ng pag-aayuno at iba pa.

Verse 8

मुख्यः स्यात् प्रथमः कल्पो ऽनुकल्पस्तु ततो ऽधमः कल्पे विधिक्रमौ ज्ञेयौ विवेकः पृथगात्मता

Ang pangunahing (mukhya) kalpa ay dapat ituring na una; ang kalpang pantulong (anukalpa) ay mas mababa kaysa rito. Sa loob ng isang kalpa, dapat maunawaan ang dalawang pagkakasunod ng pamamaraan (vidhi-krama): ang “viveka” (matalinong paghiwalay/pagkilatis) at ang “pṛthag-ātmatā” (pagkakahiwalay o pagiging bukod ng sarili).

Verse 9

संस्कारपूर्वं ग्रहणं स्यादुपाकरणं श्रुतेः भिक्षुः परिव्राट् कर्मन्दी पाराशर्यपि मस्करी

Ang pagsasagawa (pag-aaral/pagbigkas) ng Śruti ay dapat unahan ng itinakdang mga ritwal ng paglilinis (saṃskāra); ito ang tinatawag na upākaraṇa, ang seremonyal na pagsisimula ng Veda. Ang gayong ritwal ay sinusunod ng bhikṣu (pulubing banal), parivrāṭ (pagala-galang renunsyante), karmandī (tagapagganap ng ritwal/asketiko), tagasunod ni Parāśara (pārāśarya), at pati ng Maskarī.

Verse 10

ऋषयः सत्यवचसःस्नातकश्चाप्लुतव्रती ये निर्जितेन्द्रियग्रामा यतिनो यतयश् च ते

Yaong mga ṛṣi na nagsasalita ng katotohanan—na mga snātaka na ganap na naitakda sa banal na disiplina—na tumutupad ng mga panatang hindi napuputol—na nagapi ang buong pangkat ng mga pandama—sila nga ang mga yatin, ang tunay na nagsisikap na mga renunsyante.

Verse 11

शरीरसाधनापेक्षं नित्यं यत् कर्म तद्यमः नियमस्तु स यत् कर्मानित्यमागन्तुसाधनम् स्याद् ब्रह्मभूयं ब्रह्मत्वं ब्रह्मसायुज्यमित्यपि

Ang gawaing palagian at nakasalalay sa disiplina ng katawan ay tinatawag na yama (pagpipigil). Ngunit ang niyama ay yaong gawaing hindi palagian, na natatamo sa pamamagitan ng pamamaraang paminsan-minsan o panlabas na kasangkapan. (Ang bungang kalagayan) ay tinatawag ding brahma-bhūya (pagiging Brahman), brahmatva (pagka-Brahman), o brahma-sāyujya (pakikiisa sa Brahman).