Adhyaya 171

Verse 1

ति ख शवन्तत्स्पृष्टिनं श्वानमिति घ , ज च मूत्रोच्चारं द्विजः कृत्वेत्यादिः, पूयन्ते पापिनो ऽखिला इत्य् अन्तः पाठः ज , झ पुस्तके नास्ति अथ एकसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तानि पुष्कर उवाच प्रायश्चित्तं रहस्यादि वक्ष्ये शुद्धिकरं पर पौरुषेण तु सूक्तेन मासं जप्यादिनाघहा

Itinatala sa mga manuskrito ang mga pagbasa na magkakaiba: sa isang salin ay “ang asong nahipo ng bangkay,” at sa iba naman ay “pagkaraang umihi ang isang dvija (dalawang-ulit-na-ipinanganak)…”; may salin ding nagtatapos sa “nalilinis ang lahat ng makasalanan,” samantalang may manuskritong wala ang bahaging ito. Ngayon ay nagsisimula ang ika-171 kabanata, “Prāyaścitta (mga pagtubos-sala).” Sinabi ni Puṣkara: “Ituturo ko ang lihim at iba pang mga pagtubos-sala, na kataas-taasan at nagpapadalisay. Sa pagbigkas ng Pauruṣa Sūkta sa loob ng isang buwan, ang tao’y napapalaya sa kasalanan.”

Verse 2

मुच्यते पातकैः सर्वैर् जप्त्वा त्रिरघमर्षणं वेदजप्याद्वायुयमाद् गायत्र्या व्रततो ऽद्यहा

Sa pagbigkas ng Aghamarṣaṇa nang tatlong ulit, napapalaya ang tao sa lahat ng kasalanan; gayundin sa pagbigkas ng Veda, sa mga disiplina ni Vāyu at Yama, at sa pagtupad ng panatang Gāyatrī—ito ang itinuturo para sa paglipol ng kasalanan sa araw na ito.

Verse 3

मुण्डनं सर्वकृच्छ्रेषु स्नानं होमो हरेर्यजिः उत्थितस्तु दिवा तिष्ठेदुपविष्टस् तथा निशि

Sa lahat ng anyo ng Kṛcchra na penitensiya, itinatakda ang pag-ahit ng ulo (tonsure), pagligo, paghahandog ng homa sa apoy, at pagsamba kay Hari (Viṣṇu). Sa araw ay manatiling nakatayo, at sa gabi naman ay manatiling nakaupo.

Verse 4

एतद्वीरासनं प्रोक्तं कृच्छ्रकृत्तेन पापहा अष्टभिः प्रत्यहं ग्रासैर् यतिचान्द्रायणं स्मृतं

Ito ang ipinahayag na pagtalima na ‘vīrāsana’—isang pagtubos-sala na pumupuksa sa kasalanan kapag isinagawa bilang kṛcchra. At ang ‘yati-cāndrāyaṇa’ ay inaalala bilang disiplina na kumakain ng walong subo bawat araw.

Verse 5

प्रातश् चतुर्भिः सायञ्च शिशुचान्द्रायणं स्मृतं यथाकथञ्चित् पिण्डानाम् चत्वारिंशच्छतद्वयं

Ang ‘magaan na Cāndrāyaṇa (para sa sanggol)’ ay ipinahayag na ganito: apat na bolang pagkain (piṇḍa) sa umaga at apat sa gabi; kaya, sa anumang paraan maisagawa, ang kabuuan ay dalawang daan at apatnapung piṇḍa.

Verse 6

मासेन भक्षयेदेतत् सुरचान्द्रायणं चरेत् त्र्यहमुष्णं पिवेदापस्त्यहमुष्णं पयः पिवेत्

Dapat niyang ubusin ang itinakdang pagkain na ito sa loob ng isang buwan at isagawa ang panatang Sura-Cāndrāyaṇa. Sa loob ng tatlong araw uminom ng maligamgam na tubig, at sa loob ng tatlong araw uminom ng maligamgam na gatas.

Verse 7

त्र्याहमुष्णं घृतं पीत्वा वायुभक्षो भवेत् त्र्यहं तप्तकृच्छ्रमिदं प्रोक्तं शीतैः शीतं प्रकीर्तितं

Sa loob ng tatlong araw, matapos uminom ng mainit na ghee (ghṛta), mamuhay naman sa loob ng tatlong araw na hangin lamang ang tanging “pagkain.” Ito ang tinatawag na Taptakṛcchra, ang “pinainit” na kṛcchra; kapag isinagawa gamit ang malamig (ghee atbp.), ito’y kilala bilang Śīta, ang “malamig” na kṛcchra.

Verse 8

कृच्छ्रातिकृच्छ्रं पयसा दिवसानेकविंशतिं गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधि सर्पिः कुशोदकं

Ang Atikṛcchra (isang mahigpit na pag-penitensiya) ay isinasagawa sa pamamagitan ng gatas sa loob ng dalawampu’t isang araw; at sa pamamaraang ito ginagamit ang ihi ng baka, dumi ng baka, gatas, curd (maasim na gatas), ghee, at tubig na may damong kuśa (kuśodaka).

Verse 9

जपतो ऽवधहेति ख , घ , ज च एकरात्रोपवासश् चकृच्छ्रं शान्तपनं स्मृतं एतच्च प्रत्याभ्यस्तं महाशान्तपनं स्मृतं

Para sa nagsasagawa ng japa ng mga pantig-mantra na “avadha,” samakatuwid kha, gha, at ja, at nagsasagawa rin ng pag-aayuno sa loob ng isang gabi, ipinahahayag ang kṛcchra na tinatawag na Śāntapana. Kapag ang mismong pagtalimang ito ay paulit-ulit na isinasagawa, ito’y tinatawag na Mahā-Śāntapana, ang “Dakilang Śāntapana.”

Verse 10

त्र्यहाभ्यस्तमथैकैकमतिशान्तपनं स्मृतं कृच्छ्रं पराकसञ्ज्ञं स्याद्द्वादशाहमभोजनं

Kapag inuulit ang tatlong-araw na disiplina at saka ipinagpapatuloy sa pamamaraang tig-iisang pagkain lamang, ito’y itinuturo bilang napakahigpit na kṛcchra na uri ng Śāntapana; at ang pagtalima na tinatawag na Parāka ay binubuo ng labindalawang araw ng ganap na pag-aayuno (walang pagkain).

Verse 11

एकभक्तं त्र्यहाभ्यस्तं क्रमान्नक्तमयाचितं प्राजापत्यमुपोष्यान्ते पादः स्यात् कृच्छ्रपादकः

Kapag isinagawa ang pamamaraang isang-beses na pagkain (ekabhakta) sa loob ng tatlong araw, at saka sunod-sunod: kumain lamang sa gabi, pagkatapos ay mamuhay sa pagkaing hindi hinihingi (ayācita); sa gayong pagtalima sa pag-aayunong Prājāpatya, sa wakas ang isang-kapat (pāda) ay tinatawag na «Kṛcchra-pādaka», ang kwartong yunit ng kṛcchra.

Verse 12

फलैर् मासं फलं कृच्छ्रं बिल्वैः श्रीक्च्छ्र ईरितः पद्माक्षैः स्यादामलकैः पुष्पकृच्छ्रं तु पुष्पकैः

Ang pamumuhay sa loob ng isang buwan na pawang prutas lamang ay tinatawag na «Phala-kṛcchra». Kapag isinagawa gamit ang mga bungang bilva, ipinahahayag itong «Śrī-kṛcchra». Kapag ginawa sa mga binhi ng padmākṣa o sa bungang āmalaka, nagiging «Puṣpa-kṛcchra»; gayundin, kapag sa mga bulaklak lamang isinagawa, tinatawag din itong «Puṣpa-kṛcchra».

Verse 13

पत्रकृच्छ्रन्तथा पत्रैस्तोयकृच्छ्रं जलेन तु मूलकृच्छ्रन्तथा मूलैर् दृध्न क्षीरेण तक्रतः

Gayundin, ang «Patra-kṛcchra» ay isinasagawa sa mga dahon lamang; ang «Toya-kṛcchra» sa tubig lamang; ang «Mūla-kṛcchra» sa mga ugat; at ang iba pang anyo ay isinasagawa, ayon sa pagkakasunod, sa gatas-asim (curd), sa gatas, at sa buttermilk.

Verse 14

मासं वायव्यकृच्छ्रं स्यात्पाणिपूरान्नभोजनात् तिलैर् द्वादशरात्रेण कृच्छ्रमाग्नेयमार्तिनुत्

Sa loob ng isang buwan, ang «Vāyavya-kṛcchra» ay dapat tuparin sa pamamagitan ng pagkain na kasinlaki lamang ng isang palad (pāṇipūra). Ang pamumuhay sa mga buto ng linga (sesame) sa loob ng labindalawang gabi ay ang «Āgneya-kṛcchra», na nag-aalis ng pagdurusa.

Verse 15

पाक्षं प्रसृत्या लाजानां ब्रह्मकूर्चं तथा भवेत् उपोषितश् चतुर्दृश्यां पञ्चदश्यामनन्तरं

Sa pagsukat ng inihaw na butil (lājā) ayon sa sukat na «prasṛti» sa loob ng kalahating buwan, natutupad ang panatang Brahma-kūrca; at dapat mag-ayuno sa ika-14 na araw ng buwan, at kaagad na sundan (ang pag-aayuno/pagsasagawa) sa ika-15.

Verse 16

पञ्चगव्यं समश्नीयाद्धविष्याशीत्यनन्तरं मासेन द्विर् नरः कृत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

Dapat kainin ang pañcagavya, at pagkatapos ay mamuhay sa pagkaing haviṣya; ang lalaking gumagawa nito nang dalawang ulit sa loob ng isang buwan ay napapalaya sa lahat ng kasalanan.

Verse 17

श्रीकामः पुष्टिकामश् च स्वर्गकामो ऽघनष्टये देवताराधनपरः कृच्छ्रकारी स सर्वभाक्

Ang nagnanais ng kasaganaan, ang nagnanais ng sustansiya at lakas, at ang nagnanais ng langit—upang mapuksa ang kasalanan—ay dapat maging masigasig sa pagsamba sa mga diyos; sa pagsasagawa ng kṛcchra na pag-aayuno at pagtitika, siya’y nagiging kabahagi ng lahat ng bunga at bisa.