Adhyaya 283

Verse 1

आनि नाम द्व्यशीत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः पञ्चविशतिरिति ञ , ट च कर्पूरजहुकातैलमिति ख कर्पूरजानुकातैलमिति ज अथ त्र्यशीत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः मन्त्ररूपौषधकथनं धन्वन्तरिर् उवाच आयुरारोग्यकर्तर ओंकारद्याश् च नाकदाः ओंकारः परमो मन्त्रस्तं जप्त्वा चामरो भवेत्

Ngayon ay nagsisimula ang ika-283 kabanata ng Agni Purana, na tinatawag na “Mga Mantra bilang Gamot.” Sinabi ni Dhanvantari: “Ang pantig na Oṃ at ang mga simulain ng mantra na nagsisimula sa Oṃ ay tagapagkaloob ng mahabang buhay at kalusugang walang sakit, at inaakay ang nagsasagawa tungo sa kalagayang makalangit. Ang Oṃ ang kataas-taasang mantra; sa pag-uulit nito, ang tao’y nagiging walang-kamatayan.”

Verse 2

गायत्री परमो मन्त्रस्तं जप्त्वा भुक्तिमुक्तिभाक् ॐ नमो नारायणाय मन्त्रः सर्वार्थसाधकः

Ang Gāyatrī ang kata-mantrang pinakamataas; sa pag-uulit nito, nagkakamit ang tao ng kapakinabangan sa daigdig at ng kalayaan (moksha). Ang mantra na “Oṃ, pagpupugay kay Nārāyaṇa” ay tumutupad sa lahat ng layunin.

Verse 3

ॐ नमो भगवते वासुदेवाय सर्वदः ॐ हूं नमो विष्णवे मन्त्रोयञ्चौषधं परं

“Oṃ—pagpupugay sa Mapalad na Panginoong Vāsudeva, ang tagapagkaloob ng lahat. Oṃ Hūṃ—pagpupugay kay Viṣṇu.” Ang mantrang ito ay tunay na kataas-taasang lunas (pinakamataas na gamot).

Verse 4

अनेन देवा ह्य् असुराः सश्रियो निरुजो ऽभवत् भूतानामुपकारश् च तथा धर्मो महौषधम्

Sa pamamagitan nito, ang mga deva at maging ang mga asura ay naging may kasaganaan at walang karamdaman; kaya ang paggawa ng kabutihan sa mga nilalang—ang dharma—ang dakilang gamot.

Verse 5

धर्मः सद्धर्मकृद्धर्मी एतैर् धर्मैश् च निर्मलः श्रीदः श्रीषः श्रीनिवासः श्रीधरःश्रीनिकेतनः

Siya mismo ang Dharma; tagapagtatag ng tunay na katuwiran; tagapagtaguyod ng dharma. Sa mga birtud na ito, Siya’y dalisay at walang dungis. Siya ang tagapagkaloob ng Śrī (kasaganaan), Panginoon ng Śrī, tahanan ng Śrī, tagapagdala ng Śrī, at himlayan ng Śrī.

Verse 6

श्रियः पतिः श्रीपरम एतैः श्रियमवाप्नुयात् कामी कामप्रदः कामः कामपालस् तथा हरिः

“(Sa pagbigkas ng mga pangalang ito) nakakamit ang kasaganaan: ‘Panginoon ni Śrī (Lakṣmī)’, ‘Pinakamataas na puspos ng Śrī’. Gayundin ay bigkasin: ‘Ang Nagnanais’, ‘Tagapagkaloob ng mga nais’, ‘Ang Nais mismo’, ‘Tagapangalaga ng mga nais’, at ‘Hari’ rin.”

Verse 7

आनन्दो माधवश् चैव नाम कामाय वै हरेः रामः परशुरामश् च नृसिंहो विष्णुरेव च

Upang matupad ang mga ninanais, ang mga Pangalan ni Hari ay: Ānanda at Mādhava; gayundin si Rāma, Paraśurāma, Narasiṃha, at tunay na si Viṣṇu.

Verse 8

त्रिविक्रमश् च नामानि जप्तव्यानि जिगीषुभिः विद्यामभ्यस्यतां नित्यं जप्तव्यः पुरुषोत्तमः

Ang mga naghahangad ng tagumpay ay dapat magbigkas ng mga Pangalan ni Trivikrama; at para sa mga laging nagsasanay ng banal na kaalaman (vidyā), si Puruṣottama ay dapat laging inuusal.

Verse 9

दामोदरो बन्धहरः पुष्कराक्षो ऽक्षिरोगनुत् हृषीकेशो भयहरो जपेदौषधकर्मणि

Sa mga gawaing panggamot, dapat bigkasin ang mga pangalang ito: Dāmodara, ang tagapag-alis ng pagkagapos; Puṣkarākṣa, ang may matang-lotus, ang pumupuksa sa sakit sa mata; Hṛṣīkeśa, ang Panginoon ng mga pandama; at ang tagapag-alis ng takot.

Verse 10

अच्युतञ्चामृतं मन्त्रं सङ्ग्रामे चापराजितः जलतारे नारसिंहं पूर्वादौ क्षेमकामवान्

Ang naghahangad ng kaligtasan ay dapat manawagan sa ‘Acyuta’ at sa mantrang ‘Amṛta’; at sa digmaan, (ang mantra) ‘Aparājita’. Sa pagtawid sa tubig, (tawagin) ang ‘Nārasiṃha’; at sa silangan at iba pang mga direksiyon, banggitin ang mga ito na may hangaring mapangalagaan.

Verse 11

चक्रिणङ्गदिनञ्चैव शार्ङ्गिणं खड्गिनं स्मरेत् नारायणं सर्वकाले नृसिंहो ऽखिलभीतिनुत्

Dapat alalahanin ang Panginoon bilang tagapagdala ng diskus at pamalo, bilang may hawak ng busog na Śārṅga, at bilang may hawak ng tabak. Alalahanin si Nārāyaṇa sa lahat ng panahon—si Nṛsiṃha, ang nag-aalis ng bawat takot.

Verse 12

गरुडध्वजश् च विषहृत् वासुदेवं सदाजपेत् धान्यादिस्थापने स्वप्ने अनन्ताच्युतमीरयेत्

Dapat laging ulitin ang mga pangalang “Garuḍadhvaja” at “Viṣahṛt”, at patuloy na bigkasin ang “Vāsudeva”. Sa oras ng pag-iimbak ng bigas at iba pang ani, at maging sa panaginip, dapat sambitin ang “Ananta” at “Acyuta”.

Verse 13

नारायणञ्च दुःस्वप्ने दाहादौ जलशायिनं हयग्रीवञ्च विद्यार्थी जगत्सूतिं सुताप्तये बलभद्रं शौरकार्ये एकं नामार्थसाधकम्

Kapag may masamang panaginip, alalahanin si “Nārāyaṇa”; sa mga panganib gaya ng sunog at iba pa, alalahanin si “Jalaśāyin” (si Viṣṇu na nakahimlay sa tubig). Ang naghahanap ng karunungan ay dapat umalaala kay “Hayagrīva”; upang magkaanak na lalaki, alalahanin si “Jagatsūtī” (Ina ng daigdig). Para sa mga gawaing nangangailangan ng tapang, alalahanin si “Balabhadra”. Sa gayon, sa iisang banal na pangalan, natutupad ang ninanais na layon.