Adhyaya 35

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये अग्निकार्यकथनं नाम चतुर्त्रिंशो ऽध्यायः अथ पञ्चत्रिंशो ऽध्यायः पवित्राधिवासनादिविधिः अग्निर् उवाच सम्पाताहुतिनासिच्य पवित्राण्यधिवासयेत् नृसिंहमन्त्रजप्तानि गुप्तान्यस्त्रेण तानि तु

Sa gayon, sa Agni Purāṇa, natapos ang ika-34 na kabanata na pinamagatang “Paglalahad ng mga Pamamaraan ng Ritwal ng Apoy.” Ngayon ay nagsisimula ang ika-35 kabanata: “Ang paraan ng adhivāsana (pagpapabanal at paglalagak) ng mga pavitra at mga kaugnay na ritwal.” Sinabi ni Agni: “Pagkatapos wisikan ng handog na tinatawag na sampāta, dapat isagawa ang paglalagak ng mga pavitra. Matapos bigkasin ang mantra ni Narasiṃha sa mga ito, saka sila dapat ikubli at ingatan sa pamamagitan ng mantra ng Astra (sandatang-pananggalang).”

Verse 2

वस्त्रसंवेष्टितान्येव पात्रस्थान्यभिमन्त्रयेत् विल्वाद्यद्भिः प्रोक्षितानि मन्त्रेण चैकधा द्विधा

Dapat niyang gawing adhivāsana sa pamamagitan ng pagbigkas ng mantra ang mga sisidlang nakalagay sa wastong puwesto at nakabalot sa tela. Pagkatapos wisikan ng tubig na may bilva at iba pang pampabanal, muli niyang pagpalain sa mantra—isang ulit o dalawang ulit.

Verse 3

कुम्भपार्श्वे तु संस्थाप्य रक्षां विज्ञाप्य देशिकः दन्तकाष्ठञ्चामरकं पूर्वे सङ्कर्षणेन तु

Matapos ilagay ang ritwal ng pag-iingat (rakṣā) sa tabi ng kumbha (banga ng tubig-ritwal), ang gurong tagapagpaganap (deśika) ay dapat pormal na magpahayag at tumawag sa gayong pag-iingat. At sa silangan, ilagay ang panglinis-ngipin na patpat (dantakāṣṭha) at ang pamaypay na cāmara, na iniuugnay kay Saṅkarṣaṇa.

Verse 4

प्रद्युम्नेन भस्मतिलान् दक्षे गोमयमृत्तिकां स्वस्तिमुद्रयेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पञ्चवक्त्रंश्चेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः सङ्घाताहुतिनासिच्येति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः मन्त्राणां चैकधा द्विधेति ख, चिहिनितपुस्तकपाठः वारुणेन चानिरुद्धेन सौम्ये नारायणेन च

Sa (mantra/anyo) ni Pradyumna, ilagay ang abong hinaluan ng linga (sesame) bilang paglilinis. Sa kanang panig, ipahid ang dumi ng baka at luwad, at tatakan ng Svasti-mudrā. Sa (anyo) ni Vāruṇa at kay Aniruddha, at sa mapagpala ring ritwal ay kay Nārāyaṇa—sa gayon, ang mga mantra ay ginagamit bilang iisang kalipunan o hinahati sa dalawa (ayon sa ayos ng seremonya).

Verse 5

दर्भोदकञ्चाथ हृदा अग्नौ कुङ्कुमरोचनं ऐशान्यां शिरसा धूपं शिखया नैरृतेप्यथ

Pagkatapos, sa (mantra/nyāsa) na Hṛdaya (Puso), ilagay ang tubig-darbha. Sa apoy, ihandog/ilagay ang kuṅkuma (saffron) at dilaw na rocana. Sa hilagang-silangan (Īśāna), sa (mantra) na Śiras (Ulo), ilagay ang insenso; at gayundin sa timog-kanluran (Nairṛta), sa (mantra) na Śikhā (Tuktok na buhol ng buhok).

Verse 6

मूलपुष्पाणि दिव्यानि कवचेनाथ वायवे चन्दनाम्ब्वक्षतदधिदूर्वाश् च पुटिकास्थिताः

Ang mga banal na ‘ugat-bulaklak’ ay dapat itabi kasama ng kavaca (anting na pananggalang); at para rin kay Vāyu—pahid na sandalwood, tubig, akṣata (bigas na buo), yogurt/curd, at damong dūrvā—na inayos sa isang maliit na sisidlan (puṭikā).

Verse 7

गृहं त्रिसूत्रेणावेष्ट्य पुनः सिद्धार्थकान् क्षिपेत् दद्यात्पूजाक्रमेणाथ स्वैः स्वैर् गन्धपवित्रकं

Pagkatapos balutin ang bahay ng tali na may tatlong hibla (trisūtra), muli niyang iwisik ang mga butil ng puting mustasa (siddhārthaka). Pagkaraan, ayon sa wastong pagkakasunod ng pagsamba, ihandog ang nararapat na mga pabango at mga bagay na nagpapabanal (pavitra), bawat isa ayon sa sariling ritwal nito.

Verse 8

मन्त्रैर् वै द्वारपादिभ्यो विष्णुकुम्भे त्वनेन च विष्णुतेजोभवं रम्यं सर्वपातकनाशनं

Tunay nga, sa pamamagitan ng mga mantra na iniaalay sa pintuan (at sa mga tagapagbantay nito) at gayundin sa ritwal na ito para sa Viṣṇu-kumbha (banga ng pagpapabanal ni Viṣṇu), sumisilang ang isang marikit na liwanag na nagmumula sa ningning ni Viṣṇu, na pumupuksa sa lahat ng kasalanan.

Verse 9

सर्वकामप्रदं देवं तवाङ्गे धारयाम्यहं सम्पूज्य धूपदीपाद्यैर् व्रजेद्द्वारसमीपतः

“Ikinakabit ko sa iyong katawan ang diyos na nagkakaloob ng lahat ng ninanais.” Pagkatapos siyang sambahin nang wasto sa pamamagitan ng insenso, ilawan, at iba pa, dapat lumapit sa may pintuan (ng dambana/ritwal).

Verse 10

गन्धपुष्पाक्षतोपेतं पवित्रञ्चाखिलेर्पयेत् पवित्रं वैष्णवं तेजो महापातकनाशनं

Ihandog ang pavitra (banal na sinulid/garland) kasama ng pabango, mga bulaklak, at akṣata (bigas na buo), na iniaalay nang lubos. Ang pavitra na Vaiṣṇava na ito ay isang maningning na kapangyarihang espirituwal na pumupuksa maging sa malalaking kasalanan (mahāpātaka).

Verse 11

धर्मकामार्थसिद्ध्यर्थं स्वकेङ्गे धारयाम्यहं आसने परिवारादौ गुरौ दद्यात् पवित्रकं

“Upang matamo ang katuparan ng dharma, kāma, at artha, isinusuot ko (ito) sa sarili kong katawan.” Dapat munang ihandog ang pavitraka (banal na singsing/pisi ng pagpapabanal) sa guru, at saka sa āsana at sa mga parivāra-devatā sa pasimula.

Verse 12

गन्धादिभिः समभ्यर्च्य गन्धपुष्पाक्षतादिमत् विष्णुतेजोभवेत्यादिमूलेन हरयेर्पयेत्

Pagkatapos sumamba nang wasto sa pamamagitan ng mga pabango at iba pa—kasama ang pabango, mga bulaklak, akṣata (bigas na buo) at iba pang handog—ialay ang mga ito kay Panginoong Hari gamit ang mūla-mantra na nagsisimula sa “viṣṇu-tejo-bhavet…”.

Verse 13

वह्निस्थाय ततो दत्वा देवं सम्प्रार्थयेत्ततः क्षीरोदधिमहानागशय्यावस्थितविग्रहः

Pagkatapos, manatili sa tabi ng banal na apoy at matapos maihandog ang alay, taimtim na manalangin sa Panginoon—na ang Kanyang nahayag na anyo ay nananahan sa higaan ng dakilang ahas sa Karagatang Gatas.

Verse 14

प्रातस्त्वां पूजयिष्यामि सन्निधौ भव केशव इन्द्रादिभस्ततो दत्वा विष्णुपार्षदके बलिं

“Sa umaga ay sasambahin Kita; manatili Ka rito, O Keśava.” Pagkatapos, matapos maghandog ng bali kay Indra at sa iba pang mga diyos, magbigay ng bali sa mga tagapaglingkod ni Viṣṇu (viṣṇu-pārṣada).

Verse 15

ततो देवाग्रतः कुम्भं वासोयुगसमन्वितं रोचनाचन्द्रकाश्मीरगन्धाद्युदकसंयुतं

Pagkatapos, sa harap ng diyos, ilagay ang isang kumbha (banga sa ritwal) na may kasamang pares ng tela, at punuin ng tubig na hinaluan ng rocanā, kamper, saffron, at iba pang mababangong sangkap.

Verse 16

गन्धपुष्पादिनाभूष्य मूलमन्त्रेण पूजयेत् पवित्रं पार्श्वतो नयेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः मण्डपाद्वहिरागत्य विलिप्ते मण्डलत्रये

Pagkatapos palamutian ang pook ng pagsamba/ang diyos sa pabango, mga bulaklak, at iba pa, dapat sambahin sa pamamagitan ng ugat-mantra (mūla-mantra). Ang pinabanal na singsing na gawa sa damong kuśa (pavitra) ay ilagay sa tabi—gaya ng binabasa sa baryanteng may tandang ṅa sa ilang manuskritong may anotasyon. Pagkaraan, lumabas mula sa maṇḍapa, at kapag ang tatlong ritwal na maṇḍala ay bagong pinahiran at naihanda, saka magpatuloy sa susunod na hakbang.

Verse 17

पञ्चगव्यञ्चरुन्दन्तकाष्ठञ्चैव क्रमाद्भवेत् पुराणश्रवणं स्तोत्रं पठन् जागरणं निशि

Sa wastong pagkakasunod, gamitin ang pañcagavya (limang kaloob mula sa baka), ang handog na caru, at ang patpat na panglinis ng ngipin. Sa gabi, manatiling gising sa pagbabantay—nakikinig sa pagbigkas ng Purāṇa at umaawit/nagdarasal ng mga stotra (himno).

Verse 18

परप्रेषकबालानां स्त्रीणां भोगभुजां तथा सद्योधिवासनं कुर्याद्विना गन्धपवित्रकं

Para sa mga batang ipinadala ng iba, para sa mga babae, at gayundin sa mga taong abala sa pag-enjoy ng mga pagnanasa, maaaring itakda ang agarang pagpapabango/pag-aalis ng amoy. Ngunit hindi ito dapat gawin nang walang gandha-pavitraka, ang pinabanal na ‘mabangong panlinis/amulet’.