Skanda Purana — Vishnu Khanda, Shloka 43
यस्यास्तीरे पुण्यतोया कूजद्भृंगविहंगमा । सरयूर्नाम तटिनी मानसप्रभवोल्लसा
yasyāstīre puṇyatoyā kūjadbhṛṃgavihaṃgamā | sarayūrnāma taṭinī mānasaprabhavollasā
ณ ฝั่งของนครนั้นมีแม่น้ำชื่อสรยู ไหลด้วยสายน้ำอันศักดิ์สิทธิ์ ก้องด้วยเสียงภมรหึ่งและเสียงนกขับขาน รุ่งเรืองเลื่องลือว่าเกิดจากมานสโรวร
Brahmā (deduced for Vaiṣṇavakhaṇḍa narrative context)
Tirtha: Sarayū
Type: river
Scene: A tranquil Sarayū riverbank: clear holy waters, flowering trees, bees hovering, birds calling from branches, pilgrims seated in japa, and a faint suggestion of Mānasarovar’s mythic origin via distant snowy peaks in the background symbolism.
FAQs
Sacred rivers sanctify a place through purity and life-affirming harmony, supporting pilgrimage, remembrance, and inner cleansing.
The Sarayū River at Ayodhyā, praised as holy and traditionally linked to Mānasarovar.
Not explicit; the emphasis on puṇya-toya implies tīrtha practices such as snāna (ritual bathing) and reverent worship on the riverbank.