Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 32
सारस्वत उवाच । प्रादुर्भावस्ते कथितो नरेन्द्र पुण्यः शुचिर्वामनस्याघहारी । स्मृते यस्मिन्संश्रुते कीर्तिते च पापं यायात्संक्षयं पुण्यमेति
sārasvata uvāca | prādurbhāvaste kathito narendra puṇyaḥ śucirvāmanasyāghahārī | smṛte yasminsaṃśrute kīrtite ca pāpaṃ yāyātsaṃkṣayaṃ puṇyameti
สารถวตะกล่าวว่า: ข้าแต่พระราชา ข้าพเจ้าได้เล่าถึงการอุบัติอันศักดิ์สิทธิ์และชำระมลทินของพระวามนะ ผู้ขจัดบาปแล้ว เมื่อเรื่องนี้ถูกระลึก ได้ยิน หรือสาธยาย บาปย่อมเสื่อมสิ้น และบุญย่อมบังเกิด
Sārasvata
Tirtha: Vastrāpathakṣetra (Prabhāsa)
Type: kshetra
Listener: Bhoja (nareन्द्र)
Scene: Sage Sārasvata addresses King Bhoja in an āśrama setting; palm-leaf manuscripts, sacrificial fire, and a distant suggestion of Prabhāsa’s sacred landscape; the focus is on spoken kathā as purifier.
FAQs
Remembering, hearing, and reciting sacred Purāṇic narratives purify the mind and reduce sin, generating puṇya.
Vastrāpathakṣetra within Prabhāsa-kṣetra (Prabhāsa region) is being praised through its concluding merit statement.
Śravaṇa (hearing), smaraṇa (remembering), and kīrtana/pāṭha (recitation) of the narrative are prescribed as merit-giving acts.