Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 37
यदा तु पञ्चत्वमुपैति काले कलेवरं स्कन्धकृतं नरैश्च । निरीक्ष्यमाणः सुरसुन्दरीभिः स नीयमानो मदविह्वलाभिः
yadā tu pañcatvamupaiti kāle kalevaraṃ skandhakṛtaṃ naraiśca | nirīkṣyamāṇaḥ surasundarībhiḥ sa nīyamāno madavihvalābhiḥ
และเมื่อถึงเวลาที่เขาเข้าสู่สภาวะแห่งธาตุทั้งห้า และร่างของเขาถูกหามไปบนบ่าของเหล่ามนุษย์ เขาจะถูกเฝ้ามองโดยเหล่านางอัปสร และถูกนำทางไปโดยสาวงามแห่งสวรรค์เหล่านั้น ผู้เปี่ยมล้นด้วยความปิติยินดี
Unspecified in snippet (phalaśruti continuation)
Tirtha: Vastrāpatha-kṣetra / Prabhāsa sphere (implied)
Type: kshetra
Scene: A funeral procession carries the devotee’s body on a bier upon men’s shoulders; above, sura-sundarīs (apsaras) gaze and guide, their garments flowing, faces radiant with delighted urgency; the sky suggests an opening path to higher realms.
FAQs
A life anchored in sacred devotion culminates in an auspicious passage at death, attended by divine beings.
The implied setting is the sanctified Vastrāpathakṣetra praised in this māhātmya (Prabhāsa Khaṇḍa).
No direct rite is prescribed; the verse depicts the promised fruit (phala) of prior Śaiva practice.