Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 6
ईश्वर उवाच । तासु सर्वासु नारीषु रूपौदार्यगुणाधिका । नित्यं प्रमुदिता शांता नित्यं मंगलकारिका
īśvara uvāca | tāsu sarvāsu nārīṣu rūpaudāryaguṇādhikā | nityaṃ pramuditā śāṃtā nityaṃ maṃgalakārikā
พระอีศวรตรัสว่า: ในหมู่นารีทั้งปวง นางนั้นเลิศด้วยความงาม ความเอื้อเฟื้อ และคุณธรรม; เปี่ยมปีติอยู่เสมอ สงบเย็น และเป็นผู้ก่อให้เกิดมงคลเป็นนิตย์
Śiva (Īśvara)
Listener: The interlocutor who asked about Bhoja and Sārasvata
Scene: Śiva narrates, while the described woman appears in a vignette: radiant yet modest, offering gifts, surrounded by signs of auspiciousness (lamp, flowers, clean courtyard), her demeanor serene and joyful.
FAQs
Dharma is reflected in character: virtue, generosity, serenity, and auspicious conduct are praised as spiritually elevating qualities.
Indirectly, the Vastrāpatha-kṣetra narrative context; this verse characterizes a key figure within that māhātmya.
None; it is a descriptive verse highlighting auspicious virtues.