
บทที่ 76 เป็นถ้อยแถลงของพระอีศวร กล่าวอย่างย่อถึงข้อปฏิบัติและพิธีกรรมในเขตศักดิ์สิทธิ์ กล่าวถึงศิวลึงค์คู่ที่ให้บุญยิ่ง ตั้งอยู่ใกล้เทวเทวะในบริเวณศักดิ์สิทธิ์ที่เกี่ยวเนื่องกับโสมेशวร และระบุว่าลกุลีศะเป็นผู้ทำการประดิษฐาน (pratiṣṭhita) ศิวลึงค์ทั้งสอง สถานศักดิ์สิทธิ์คู่นี้มีนามว่า ‘ลกุเลศวร’ และยกย่องว่าเป็นที่ควรแก่การดर्शन (darśana) อัน ‘อนุตตมะ’ คือยอดเยี่ยมยิ่ง คัมภีร์กล่าวว่าเพียงได้เห็นก็ชำระบาปที่สั่งสมไปจนถึงขอบเขตแห่งวัฏฏะเกิด-ตายได้ กำหนดวัตรเฉพาะในเดือนภาทรปท วันศุกลจตุรทศี ให้ถืออุโปวาส (upavāsa) และเฝ้าตื่นตลอดราตรี (prajāgara) ลำดับพิธีคือ บูชาลกุลีศะในรูปมีมูรติ (mūrtimant) ก่อน แล้วจึงบูชาศิวลึงค์ทั้งสองแยกกันตามวิธีที่ถูกต้อง พร้อมสวดสรรเสริญด้วยมนตร์ตามลำดับ ผลที่กล่าวไว้คือได้บรรลุสถานสูงสุดที่พระมหेशวรสถิต เป็นบทสรุปแห่งผลบุญและความหลุดพ้นของบทนี้
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव देवदेवस्य समीपस्थं विराजते । लिंगद्वयं महापुण्यं लकुलीशप्रतिष्ठितम्
พระอีศวรตรัสว่า: ใกล้พระมหาเทพผู้เป็นเทพแห่งเทพทั้งปวงนั้น มีศิวลึงค์คู่ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งส่องประกาย ซึ่งพระลกุลีศะได้สถาปนาไว้
Verse 2
लकुले श्वरनामास्ति तस्य लिंगद्वयस्य वै । तद्दृष्ट्वा देवदेवस्य लिंगद्वयमनुत्तमम्
สถานศักดิ์สิทธิ์นั้นมีนามว่า “ลกุลีศวร” และที่นั่นมีศิวลึงค์อยู่จริงสององค์ เมื่อได้เห็นศิวลึงค์คู่ผู้หาที่เปรียบมิได้ของเทพแห่งเทพ (มหาเทพ) ใจย่อมเปี่ยมด้วยศรัทธา
Verse 3
मुच्यते सकलात्पापादाजन्ममरणांतिकात् । तत्र शुक्लचतुर्द्दश्यां मासि भाद्रपदे प्रिये
ย่อมหลุดพ้นจากบาปทั้งปวง แม้บาปที่ติดตามไปจนสุดขอบแห่งการเกิดและการตาย และ ณ ที่นั้น โอ้ที่รัก ในวันขึ้น ๑๔ ค่ำ เดือนภัทรปท—
Verse 4
उपवासपरो भूत्वा यः करोति प्रजागरम् । मूर्त्तिमंतं तु संपूज्य लकुलीशं महाप्रभम्
ผู้ใดตั้งมั่นในอุโบสถถือศีลอด แล้วทำการตื่นเฝ้าตลอดราตรี และบูชาพระลกุลีศะผู้เป็นมหาประภาในรูปอันปรากฏอย่างถูกต้องตามพิธี—
Verse 5
ततः संपूज्य विधिना तत्र लिंगद्वयं पृथक् । सम्यक्पूजाविधानेन स्तुतिमंत्रैरनुक्रमात् । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः
จากนั้นจึงบูชาศิวลึงค์ทั้งสอง ณ ที่นั้นแยกกันตามพระวินัยพิธี ด้วยแบบแผนปูชาอันถูกต้อง พร้อมสวดสรรเสริญและมนตร์ตามลำดับ แล้วผู้นั้นย่อมถึงปรมสถาน ที่ซึ่งพระมหีศวรประทับอยู่
Verse 76
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सोमेश्वरमाहात्म्ये कलकलेश्वरसमीपवर्ति लकुलीशलिंगद्वयमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्ततितमोऽध्यायः
ดังนี้จบอธยายที่เจ็ดสิบหก ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งลึงค์คู่ของลกุลีศะ อันตั้งอยู่ใกล้กาลกเลศวร” ในโสมेशวรมาหาตมยะ ภายในประภาสขันฑะ แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ในสังหิตาที่มีแปดหมื่นหนึ่งพันศลกะ