
อัธยายะนี้กล่าวถึงลึงค์ศักดิ์สิทธิ์ในเขตปรภาสะ (Prabhāsa-kṣetra) โดยระบุว่าอยู่ทางทิศใต้ของวรุเณศวระ (Varuṇeśa) ห่างออกไปสามช่วงคันธนู เล่าว่าอุษา (Uṣā) พระชายาของวรุณะ ด้วยความทุกข์อันเกี่ยวเนื่องกับพระสวามี จึงบำเพ็ญตบะอันเข้มข้นยิ่ง และได้สถาปนาลึงค์ไว้ ณ ที่นั้น ลึงค์นั้นจึงมีนามว่า “อุเษศวระ” (Uṣeśvara) อุเษศวระลึงค์ได้รับการสรรเสริญว่าเป็นผู้ประทานสิทธิทั้งปวง และเป็นที่บูชาของผู้แสวงหาสิทธิ การบูชาด้วยภักติย่อมนำไปสู่การทำลายบาป และแม้ผู้มีบาปหนักก็อาจบรรลุคติสูงสุดได้ อีกทั้งกล่าวถึงอานิสงส์เฉพาะแก่สตรีว่าให้ผลแห่งความเป็นสิริมงคลในชีวิตสมรส และขจัดความทุกข์กับเคราะห์ร้ายให้สิ้นไป
Verse 1
ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं तत्रैव संस्थितम् । दक्षिणे वरुणेशस्य धनुषां त्रितये स्थितम्
แล้วต่อมา ข้าแต่มหาเทวี พึงไปยังลึงคะที่ประดิษฐานอยู่ ณ ที่นั้นเอง ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของวรุเณศวร ห่างออกไปสามช่วงคันธนู
Verse 2
भार्यया वरुणस्यैव उषा नाम्न्या वरानने । कृत्वा तपो महाघोरं भर्तृदुःखपरीतया
ข้าแต่นารีผู้มีพักตร์งาม อุษา นามว่าเป็นชายาของวรุณะเอง เมื่อถูกความทุกข์เพราะสามีครอบงำ จึงบำเพ็ญตบะอันยิ่งนักและน่าครั่นคร้าม
Verse 3
स्थापितं तु महल्लिंगं सर्वसिद्धिप्रदायकम् । उषेश्वरेति विख्यातं सर्वसिद्धिप्रपूजितम्
ณ ที่นั้นได้สถาปนาศิวลึงค์อันยิ่งใหญ่ ผู้ประทานสิทธิทั้งปวง เป็นที่รู้จักนามว่า “อุเษศวร” และได้รับการบูชาเพื่อบรรลุสิทธิทุกประการ
Verse 4
यस्तत्पूजयते भक्त्या लिंगं पापप्रणाशनम् । महापापौघयुक्तोऽपि स गच्छेत्परमां गतिम्
ผู้ใดบูชาศิวลึงค์ผู้ทำลายบาปนั้นด้วยภักติ แม้จะถูกท่วมท้นด้วยมหาบาป ก็ย่อมบรรลุคติอันสูงสุด
Verse 5
स्त्रीणां सौभाग्यफलदं दुःखदौर्भाग्यना शनम्
สำหรับสตรีทั้งหลาย ย่อมประทานผลแห่งความเป็นสิริมงคลในชีวิตคู่ และทำลายความทุกข์กับเคราะห์ร้าย
Verse 71
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उषेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नामैकसप्ततितमोऽध्यायः
ดังนี้ ในศรีสกันทะมหาปุราณะอันเคารพบูชา ในสังหิตาที่มีแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก ในประภาสขันฑะลำดับที่เจ็ด ภายในประภาสเกษตรมหาตมยะภาคแรก บทที่เจ็ดสิบเอ็ดชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งอุเษศวร” จบลง