Adhyaya 364
อีศวรตรัสกับมหาเทวีให้รู้เส้นทางไปยังหิรัณยะ-ตฏะ ซึ่งมีสถานที่ชื่อ ตุณฑปุระ และเกี่ยวเนื่องกับแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่เรียกว่า ฆรฆร-หรท ที่นั่นมีเทวะผู้ประธานคือ กันเทศวร เป็นที่พึ่งแห่งการบูชาในตถิ่นนั้น พระศิวะทรงยืนยันความศักดิ์สิทธิ์ด้วยความทรงจำเชิงตำนานว่า ณ สถานที่นั้นเอง พระชฏา (มวยผมศักดิ์สิทธิ์) ของพระองค์เคยถูกผูกไว้ จึงเป็นหลักฐานแห่งอำนาจและมหิมาของกษेत्रนั้น ผู้ศรัทธาควรไปถึง ทำสนาน (อาบน้ำชำระ) ณ ตีรถะ แล้วประกอบปูชาแด่กันเทศวรโดยถูกต้องตามพิธี ผลที่ได้รับเป็นทั้งทางศีลธรรมและทางหลุดพ้น—บาปหนักอันน่ากลัว (โฆร-ปาตกะ) ถูกปลดเปลื้อง และได้ ‘ศาสนะ’ อันเป็นมงคล คือความคุ้มครอง/พระบัญชาและพระพรตามสำนวนแห่งปุราณะ
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यातटसंस्थितम् । स्थानं तुण्डपुरंनाम यत्रासौ घर्घरो ह्रदः
พระอีศวรตรัสว่า “แล้วแต่บัดนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปยังสถานที่ชื่อ ตุณฑปุระ อันตั้งอยู่ ณ ฝั่งหิรัณยา ที่ซึ่งมีสระชื่อ ฆรฆระ”
Verse 2
तत्र कन्देश्वरो देवो यत्र बद्धा जटा मया । तत्र स्नात्वा नरः सम्यक्त्ं देवं यः प्रपूजयेत् । स मुक्तः पातकैर्घोरैः प्राप्नुयाच्छासनं शुभम्
ณ ที่นั้นมีเทวะนาม กัณฑेशวร ที่ซึ่งเราผูกมวยชฎาไว้ ผู้ใดอาบน้ำ ณ ที่นั้นโดยถูกต้อง แล้วบูชาพระผู้เป็นเจ้าด้วยศรัทธา ผู้นั้นย่อมพ้นจากบาปอันน่ากลัว และได้รับพระบัญชาอันเป็นมงคล (ศาสนะ)
Verse 363
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये हिरण्यातुण्डपुर घर्घरह्रदकन्देश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरत्रिशतत मोऽध्यायः
ดังนี้ ในศรีสกันทมหาปุราณะ ในสังหิตาที่มีแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก ในปรภาสขันฑะที่เจ็ด ในปรภาสเกษตรมหาตมยะภาคแรก บทที่ ๓๖๓ อันมีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งหิรัณยา ตุณฑปุระ สระฆรฆระ และกัณฑेशวร” จบลงแล้ว