Adhyaya 349
ในอัธยายะนี้ พระอีศวรทรงสั่งสอนพระเทวีให้หันความสนใจไปยังพระแม่ “เทวีมันตรวิภูษณา” ซึ่งประดิษฐานอยู่ใกล้พระภีเมศวร พร้อมกล่าวว่าในกาลก่อนพระโสมะเคยบูชาพระแม่องค์นี้ตามพิธีอันถูกต้อง จึงแสดงมหิมาแห่งพระแม่และความศักดิ์สิทธิ์ของสถานที่นั้น ต่อมาทรงกำหนดกาลและวิธีแห่งวรตะว่า ในเดือนศราวณะ วันตฤติยาแห่งปักษ์สว่าง (ศุกลปักษะ) หากสตรีใดบูชาพระแม่ตามแบบแผน ย่อมพ้นจากความโศกเศร้าทั้งปวง นับเป็นคำสอนสั้นกระชับที่ผสานภูมิแห่งศาลเจ้า สายธารแห่งภักติ และเวลาวรตะเพื่อผลอันเป็นมงคล
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं मंत्रविभूषणाम् । भीमेश्वरस्य सान्निध्ये सोमेनाराधितां पुरा
อีศวรตรัสว่า: “แล้วแต่บัดนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปสู่เทวีมันตระวิภูษณา ผู้ทรงประดับด้วยมนตร์ นางสถิตใกล้พระภีเมศวร—ผู้ซึ่งครั้งก่อนได้รับการบูชาจากโสมะ (พระจันทร์) มาก่อน”
Verse 2
श्रावणे मासि विधिना या नारी तां प्रपूजयेत् । तृतीयायां शुक्लपक्षे सा दुःखैर्मुच्यतेऽखिलैः
ในเดือนศราวณะ สตรีใดบูชานางตามพิธีในวันตฤติยาแห่งปักษ์สว่าง นางนั้นย่อมพ้นจากความทุกข์ทั้งปวง
Verse 348
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मन्त्रविभूषणागौरी माहात्म्यवर्णनंनामाष्टाचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ดังนี้ จบลงเป็นอันสิ้นสุด บทที่ ๓๔๙ อันมีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งมันตระวิภูษณา-คาวรี” ในประภาสขันฑะ แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ภาคประภาสเกษตรมหาตมยะ