Adhyaya 348
บทนี้กล่าวถึงคำสั่งสอนเรื่องการไปสักการะตถีรถะอย่างย่อ โดยวางกรอบเป็นพระดำรัสของพระอีศวร พระองค์ตรัสแก่ผู้ศรัทธา—โดยเอ่ยนามมหาเทวี—ให้มุ่งไปทางทิศตะวันตกสู่สถานศักดิ์สิทธิ์ของพระนารเทศวรี และสรรเสริญสานนिधยะของพระนางว่าเป็นผู้ทำลายเคราะห์ร้ายและความอัปมงคลทั้งปวง (เทารภาคยะ)。 มีข้อปฏิบัติเฉพาะว่า สตรีผู้บูชาพระนางด้วยจิตสงบในวันตฤติยา (ติติที่สาม) ย่อมสถาปนาบุญอันเป็นเกราะคุ้มครอง ทำให้สตรีในสายตระกูลของนางไม่ถูกประทับด้วยเครื่องหมายแห่งความอัปมงคล บทจึงสรุปทั้งสถานที่ เวลา และผลบุญ แล้วปิดท้ายว่าเป็น ‘นารเทศวรี-มหาตมยะ’ ในหมวดมหาตมยะแห่งประภาสเกษตร
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पश्चिमे नारदेश्वरीम् । नारदेश्वरसांनिध्ये सर्वदौर्भाग्यनाशनीम्
อีศวรตรัสว่า “แล้วต่อไป โอ้มหาเทวี พึงไปทางทิศตะวันตกสู่นารเทศวรี ณ สันนิธิแห่งนารเทศวร นางย่อมทำลายเคราะห์ร้ายทั้งปวง”
Verse 2
या नारी पूजयेद्देवीं तृतीयायां समाहिता । तदन्वये न दौर्भाग्ययुक्ता नारी भविष्यति
สตรีใดบูชาเทวีด้วยจิตตั้งมั่นในวันตฤติยา (ดิถีที่สาม) ในวงศ์สกุลของนาง ย่อมไม่มีสตรีใดต้องประสบเคราะห์ร้าย
Verse 347
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नारदेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ดังนี้ จบลงเป็นอันสิ้นสุด บทที่ ๓๔๘ อันมีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งนารเทศวรี” ในประภาสขันฑะ ตอนประภาสเกษตรมหาตมยะ แห่งศรีสกันทมหาปุราณ สังหิตาแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก