Adhyaya 331

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कालमेघेति विश्रुतम् । तस्मात्तं पूर्वदिग्भागे क्षेत्रपं लिंगरूपिणम्

อีศวรตรัสว่า: โอ้มหาเทวี ต่อจากนั้นพึงไปยังสถานที่อันเลื่องชื่อว่า “กาลเมฆะ”; ณ ที่นั้นในทิศบูรพา มีผู้พิทักษ์เขตศักดิ์สิทธิ์สถิตอยู่ในรูปแห่งลึงค์

Verse 2

अष्टम्यां वा चतुर्द्दश्यां पूज्योऽसौ बलिभिर्नरैः । वांछितार्थप्रदः सम्यक्स कलौ कल्पपादपः

ในวันอัษฏมีหรือจตุรทศี มนุษย์พึงบูชาท่านด้วยเครื่องบูชาและบะลี; ท่านประทานสิ่งที่ปรารถนาโดยแท้—ดุจต้นกัลปพฤกษ์ในกาลียุค

Verse 331

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कालमेघमाहात्म्यवर्णनंनामैकत्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ดังนี้ ในศรีสกันทะมหาปุราณอันศักดิ์สิทธิ์ ในสังหิตาที่มีแปดหมื่นหนึ่งพันคาถา ในภาคที่เจ็ดคือปรภาสขันฑะ ภายในปรภาสเกษตรมหาตมยะตอนแรก บทชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งกาลเมฆะ” อันเป็นบทที่ 331 ย่อมสิ้นสุดลงเพียงนี้