
ในบทนี้ อีศวรทรงสั่งสอนเทวีให้ดำเนินไปยังศาลเจ้าวินายกะอันประเสริฐ ซึ่งตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอันงดงามและเกี่ยวเนื่องกับฤๅษิ-โตยะ คือสายน้ำที่เหล่าฤๅษีทำให้ศักดิ์สิทธิ์ เทวะ ณ ที่นั้นทรงได้รับการสรรเสริญว่าเป็นพระคเณศ/คณนาถ ผู้เป็นผู้นำหมู่คณะทิพย์ และทรงเป็นหนึ่งเดียวกับพลังจักรวาลผู้ทำลายตรีปุระ อันยกย่องพระองค์ในแนวเทววิทยาแบบไศวะ ในมหากษेत्रแห่งประภาส พระองค์ประทับในรูปคชรูประดับสูง รายล้อมด้วยคณะคณานับไม่ถ้วน ผู้แสวงบุญพึงบูชาด้วยความเพียรเต็มที่เพื่อให้การเดินทางปราศจากอุปสรรค และควรถวายดอกไม้ ธูป เป็นต้น เป็นนิตย์ นอกจากนี้ยังบัญญัติการปฏิบัติร่วมกันในวันจตุรถี—ชาวเมืองควรจัดมหโอตสวะซ้ำแล้วซ้ำเล่าในวันจตุรถี เพื่อความผาสุกของแว่นแคว้น (ราษฏระ-เกษมะ) และเพื่อความสำเร็จสมปรารถนา (สิทธิ) ในกิจการทั้งปวง
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विनायकमनुत्तमम् । ऋषितोयातटे रम्ये सर्वविघ्ननिवारणम्
อีศวรตรัสว่า: ต่อจากนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปยังวินายกผู้หาที่เปรียบมิได้ ณ ฝั่งอันรื่นรมย์แห่งฤษิโตยา ผู้ขจัดอุปสรรคทั้งปวง
Verse 2
योऽसौ देवगणाध्यक्षः साक्षाच्च त्रिपुरान्तकः । गजरूपं समाश्रित्य ह्युन्नते जगति स्थितः । प्राभासिके महाक्षेत्रे गणानां कोटिभिर्वृतः
พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งหมู่เทพนั้น แท้จริงคือทริปุรานตกะเอง; ทรงอาศัยรูปช้าง ยืนเด่นสูงส่งในโลก ณ มหากษेत्रศักดิ์สิทธิ์ประภาส รายล้อมด้วยคณะคณานับโกฏิ
Verse 3
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यात्रा निर्विघ्नहेतवे । आराध्यो गणनाथश्च पुष्पधूपादिभिः सदा
เพราะฉะนั้น เพื่อให้การจาริกแสวงบุญปราศจากอุปสรรค จงเพียรพยายามทุกประการ บูชาพระคณนาถะ (พระพิฆเนศ) เป็นนิตย์ด้วยดอกไม้ ธูป และเครื่องสักการะอื่น ๆ
Verse 4
चतुर्थ्यां च चतुर्थ्यां च सर्वैर्नगरवासिभिः । तस्मिन्महोत्सवः कार्यो राष्ट्रक्षेमार्थ सिद्धये
ในวันจตุรถีทุกครั้ง (วันขึ้น/แรม ๔ ค่ำ) ชาวเมืองทั้งปวงพึงร่วมกันจัดมหาเทศกาล ณ ที่นั้น เพื่อให้ความผาสุกและความมั่นคงแห่งราชอาณาจักรสำเร็จผล
Verse 325
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उन्नतस्वामिमाहात्म्यवर्णनं नाम पंचविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ดังนี้ จบบทที่ ๓๒๕ ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งอุนนตสวามี” ในประภาสขันฑะ (คัมภีร์ที่เจ็ด) แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ภายในส่วนประภาสเกษตรมหาตมยะ แห่งเอกาศีติสาหัสรีสังหิตา