
บทนี้เป็นคำสอนเชิงเทววิทยาแบบ “อีศวรอุวาจ” อันมีอำนาจรับรอง กล่าวถึงสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ย่อยชื่อ “อุตตรารกะ” ในเขตปรภาสะ ตั้งอยู่ทางทิศวายัวยะ (ตะวันตกเฉียงเหนือ) ห่างออกไปสิบหกธนุ พร้อมพรรณนามหิมาแห่งสถานที่นั้น สถานที่นี้ยกย่องว่าเป็น “สัทยะห์ ประตยะการกะ” คือให้ผลยืนยันแก่ผู้ปฏิบัติได้โดยฉับพลัน และกำหนดการถือพรต “นิมพะ-สัปตมี” (พรตวันขึ้น/แรม ๗ ค่ำเกี่ยวกับต้นนีม) โดยประกาศผลบุญว่าเมื่อปฏิบัติแล้วจักพ้นจากโรคภัยทั้งปวง ได้รับความผาสุกและสุขภาพดี
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्माद्वायव्यदिग्भागे धनुःषोडशभिः स्थितः । उत्तरार्कश्च नाम्ना वै सद्यः प्रत्ययकारकः । मुच्यते सर्वरोगैस्तु कृत्वा वै निंबसप्तमीम्
อีศวรตรัสว่า “จากที่นั่น ในทิศพายัพ ห่างไปสิบหกธนุษ มีเทวะนามว่า อุตตรารกะ ผู้ประทานความมั่นใจโดยฉับพลัน ผู้ใดถือปฏิบัตินิมพสัปตมี ย่อมพ้นจากโรคทั้งปวง”
Verse 313
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उत्तरार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ดังนี้ จบบทที่ ๓๑๓ ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งอุตตรารกะ” ในประภาสขันฑะ ภายในประภาสเกษตรมหาตมยะ แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ สังหิตาแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก