Adhyaya 312
บทนี้กล่าวเป็นพระดำรัสของพระอีศวร โดยสรุปทั้งคำชี้แนะสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และข้อกำหนดพิธีกรรม เริ่มด้วยการบอกตำแหน่งเทวสถานพระบกุลสวามิน ผู้เป็นรูปแห่งพระสุริยะ อยู่ทางทิศเหนือห่างออกไป ‘แปดคันธนู’ และยกย่องว่าการได้ทัศนะ (darśana) แด่พระสุริยะรูปนี้ย่อมดับทุกข์โศกและความเดือดร้อน. ต่อมาบัญญัติการปฏิบัติว่า เมื่อวันอาทิตย์ (Ravivāra) ตรงกับดิถีสัปตมี (Saptamī) พึงทำชาครณะ (jāgaraṇa) คือการตื่นเฝ้าตลอดคืน ผลคือสำเร็จสมปรารถนาทั้งปวง และได้รับเกียรติยศความยกย่องในสุริยโลก (Sūrya-loka). ตอนท้ายระบุว่าเป็นส่วนหนึ่งของสกันทมหาปุราณะ ปรภาสขันฑะ ในหมวดปรภาสเกษตรมหาตมยะ ชื่อบทว่า ‘บกุลสวามินมหาตมยะ’.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे धनुषामष्टभिः प्रिये । बकुलस्वामिनं सूर्यं तं पश्येद्दुःखनाशनम्
อีศวรตรัสว่า: “จากที่นั่น โอ้ที่รัก ในทิศเหนือห่างออกไปแปดธนุษ พึงได้เห็นพระสุริยะผู้มีนามว่า บกุลสวามิน ผู้ทำลายความทุกข์โศก”
Verse 2
रविवारेण सप्तम्यां कुर्याज्जागरणं नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति सूर्यलोके महीयते
ในวันอาทิตย์ เมื่อถึงดิถีสัปตมี บุคคลพึงทำการตื่นเฝ้า (ชาครณะ); ย่อมได้สมปรารถนาทั้งปวง และได้รับเกียรติในสุริยโลก
Verse 312
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बकुलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाद शोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ดังนี้ จบบทที่ ๓๑๒ ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งบกุลสวามิน” ในประภาสขันฑะ ภายในประภาสเกษตรมหาตมยะ แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ สังหิตาแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก