Adhyaya 274
บทนี้กล่าวถึงคำสอนโดยย่อว่าด้วยตถิรถะภายในพรภาสกษेत्रะ โดยอีศวรตรัสกับมหาเทวี ให้พระนาง (และผู้แสวงบุญทั้งหลาย) ไปยังสุริยปราจี สถานที่ซึ่งพรรณนาว่ารุ่งเรืองสว่างไสวและทรงพลังยิ่ง มหาตมยะของที่นี่เน้นความเป็นสถานชำระล้าง—ระงับบาปทั้งปวง—และยังประทานผลแห่งความปรารถนาที่ชอบธรรม ตามจริยธรรมแห่งการจาริกที่มีวินัยดังที่ปุราณะสอนไว้ พิธีกรรมสำคัญที่กำหนดคือการอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ (สนานะ) ณ ตถิรถะนั้น กล่าวว่าผู้ใดอาบ ณ สุริยปราจี ย่อมพ้นจากปัญจปาตกะ คือบาปใหญ่ห้าประการในคัมภีร์ธรรมศาสตร์ แสดงถ้อยคำแห่งการชดใช้บาปที่เข้มข้นตามแบบวรรณกรรมมหาตมยะ ตอนท้ายระบุว่าเป็นส่วนหนึ่งของสกันทมหาปุราณะ สังหิตา 81,000 โศลกะ ขัณฑะที่เจ็ด (พรภาสขัณฑะ) หมวดพรภาสกษेत्रมหาตมยะ และตั้งชื่อบทว่า “สุริยปราจี-มหาตมยะ”.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सूर्यप्राचीं महाप्रभाम् । सर्वपापोपशमनीं सर्वकामफलप्रदाम्
พระอีศวรตรัสว่า: ต่อจากนั้น โอ มหาเทวี พึงไปยัง “สุริยปราจี” ผู้รุ่งเรืองด้วยรัศมีอันยิ่งใหญ่ ผู้ระงับบาปทั้งปวง และประทานผลแห่งความปรารถนาอันชอบธรรมทุกประการ
Verse 2
तत्र स्नात्वा महादेवि मुच्यते पञ्चपातकैः
โอ มหาเทวี ผู้ใดอาบน้ำชำระที่นั่น ย่อมพ้นจากมหาบาปทั้งห้าประการ
Verse 274
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सूर्यप्राचीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःसप्त त्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ดังนี้จบบทชื่อ “พรรณนามหิมาแห่งสุริยปราจี” ในศรีสกันทมหาปุราณะ เอกาศีติสาหัสรีสังหิตา ภาคที่เจ็ดคือปรภาสขันฑะ ในส่วนแรกปรภาสเกษตรมหาตมยะ เป็นบทที่ ๒๗๔