Adhyaya 26
บทนี้กล่าวถึงมหิมาแห่งคันธรรเวศวรในสำนวนคำสอนแบบไศวะ โดยพระอีศวรทรงเล่าเรื่องคันธรรพนามว่า ฆนวาหนะ ผู้ได้รับพรจนเป็นผู้สำเร็จความมุ่งหมาย (กฤตารถะ) และตั้งมั่นในภักติ แล้วได้สถาปนาศิวลึงค์ขึ้น ลึงค์นั้นเป็นที่รู้จักว่า “คันธรรเวศวร” และระบุชัดว่าเป็น “ผู้ประทานผลอันเกี่ยวกับคันธรรพ” (คานธรรว-ผลทายกะ) ตำแหน่งศาสนสถานกำหนดไว้ทางเหนือของโสมेशะ และใกล้ทัณฑปาณิ ต่อมามีข้อแนะนำการบูชาที่ผูกกับภูมิพิธีกรรม: ในส่วนที่เกี่ยวเนื่องกับพระวรุณ (วรทา-วารุณ-ภาค) ณ สถานที่ซึ่งอยู่ท่ามกลาง “ปัญจกะ” แห่งคันธนู ให้บูชาในวันปัญจมี (ติติที่ห้า) จะช่วยป้องกันความทุกข์และความคับแค้นแก่ผู้บูชา ตอนท้ายคอลอฟอนยืนยันว่าเป็นส่วนหนึ่งของสกันทมหาปุราณะชุด 81,000 โศลก ในประภาสขันฑะภาคที่เจ็ด และในหมวดประภาสเกษตรมหาตมยะส่วนแรก.
Shlokas
Verse 2
ईश्वर उवाच । अथ लब्धवरस्तत्र कृतार्थो भक्तिसंयुतः । स्थापयामास लिंगं स गन्धर्वो घनवाहनः । सोमेशादुत्तरे भागे दंडपाणिसमीपतः । गन्धर्वेश्वरनामानं गान्धर्वफलदायकम्
พระอีศวรตรัสว่า: ครั้นแล้ว เมื่อได้พร ณ ที่นั้น เป็นผู้สำเร็จความมุ่งหมายและเปี่ยมด้วยภักติ คันธรรพนามฆนวาหนะได้สถาปนาศิวลึงค์ไว้ ทางทิศเหนือจากโสมेशวร ใกล้ทัณฑปาณี มีนามว่า “คันธรรพेशวร” ผู้ประทานผลอันเกี่ยวเนื่องแก่คันธรรพทั้งหลาย
Verse 26
वरदावारुणे भागे धनुषां पञ्चके स्थितम् । पञ्चम्यां पूजयित्वा च न दुःखी जायते नरः । इति श्री स्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गन्धर्वेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशतितमो ऽध्यायः
ณทิศวรุณะแห่งวรทา ห่างออกไปห้าธนุษ (ระยะคันธนู) ตั้งอยู่; ผู้ใดบูชาที่นั่นในวันปัญจมี ย่อมไม่เกิดมาเป็นผู้ทุกข์โศก. ดังนี้จบอธยายที่ยี่สิบหก นามว่า “พรรณนามหาตมยะของคันธรรพेशวร” ในประภาสขันฑะ แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ในหมวดประภาสเกษตรมหาตมยะ