Adhyaya 245
บทนี้เป็นคำสอนอันศักดิ์สิทธิ์ที่พระอีศวรตรัสแก่พระเทวี และทรงชี้นำให้เสด็จ—รวมทั้งผู้แสวงบุญทั้งหลาย—ไปยังศาลเจ้าหนึ่งในแดนศักดิ์สิทธิ์เดียวกัน สถานที่นั้นอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสรัสวตี อยู่ทางทิศตะวันตกของจุดหมาย/สัญลักษณ์ที่เกี่ยวเนื่องกับปารณาทิตยะ พร้อมคำบอกทิศทางแบบใกล้/สูงกว่า ตามลำดับ. ณ ที่นั้นมีลึงค์อันเลื่องชื่อซึ่งพระพรหมได้สถาปนาไว้แต่โบราณ เรียกว่า “พรหมเมศวร” และได้รับการสรรเสริญว่าเป็นผู้ทำลายบาปทั้งปวง (sarva-pātaka-nāśana). พิธีปฏิบัติระบุเฉพาะติติ: ในวันทวิติยา (dvitīyā) ผู้ปฏิบัติควรอาบน้ำชำระที่นั่น ถืออุโปวาส (upavāsa) สำรวมอินทรีย์ (jitendriya) และบูชาพระผู้เป็นเจ้าแห่งเทพทั้งหลายด้วยนาม “พรหมเมศวร”. อีกทั้งควรถวายตัรปณะ (tarpaṇa) และประกอบศราทธะ (śrāddha) แด่บรรพชน เพื่อบรรลุฐานะ/แดนอันเป็นนิรันดร์ (śāśvataṃ padam).
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्रैवोपरिसंस्थितम् । सरस्वत्यास्तटे देवि पर्णादित्यस्य पश्चिमे
อีศวรตรัสว่า “แล้วแต่จากนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปยังสถานศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งอยู่ใกล้/เบื้องบน ณ ที่นั้นเอง—บนฝั่งแม่น้ำสรัสวตี โอ้เทวี ทางทิศตะวันตกของปรณาทิตย์ยะ”
Verse 2
तत्रास्ते सुमहल्लिंगं स्थापितं ब्रह्मणा पुरा । ब्रह्मेश्वरेति विख्यातं सर्वपातकनाशनम्
ที่นั่นมีศิวลึงค์อันยิ่งใหญ่มาก ตั้งไว้แต่กาลก่อนโดยพระพรหม เป็นที่รู้จักนามว่า “พรหมเมศวร” ผู้ทำลายบาปทั้งปวง
Verse 3
तत्र स्नात्वा द्वितीयायां सोपवासो जितेंद्रियः । अर्चयेद्देवदेवेशं नाम्ना ब्रह्मेश्वरं शुभम् । तर्पयेच्च पितॄञ्छ्राद्धे यदीच्छेच्छाश्वतं पदम्
เมื่ออาบน้ำ ณ ที่นั้นในวันทวิตียา แล้วถืออุโบสถ อดอาหาร และสำรวมอินทรีย์ พึงบูชาพระผู้เป็นเจ้าเหนือเทพทั้งปวง คือ “พรหมเมศวร” ผู้เป็นมงคล และพึงทำตัรปณะบูชาบรรพชนด้วยพิธีศราทธะ หากปรารถนาบทอันเป็นนิรันดร์
Verse 245
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रमास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ดังนี้ ในศรีสกันทมหาปุราณะ ในสังหิตาที่มีแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก ภายในขันฑะที่เจ็ดคือปรภาสะ ในภาคแรกคือมหาตมยะของปรภาสเกษตร บทที่ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งพรหมเมศวร” อันเป็นบทที่ 245 จบลงเพียงเท่านี้