Adhyaya 193
อัธยายะนี้เป็นถ้อยคำสั่งสอนทางเทววิทยาโดยตรงจากพระอีศวรต่อพระมหาเทวี พระองค์ทรงชี้แนะแนวทางการจาริกในปรภาส-เกษตร ให้ผู้แสวงบุญไปยังยเมศวร ผู้ได้รับการสรรเสริญว่า “อนุตตมะ” (ยอดยิ่งหาที่เปรียบมิได้) พร้อมระบุตำแหน่งศาลเจ้าอย่างชัดเจนว่าอยู่ในทิศไนฤตยะ (ตะวันตกเฉียงใต้) ไม่ไกลนัก จึงเป็นทั้งเครื่องนำทางและข้อกำหนดแห่งพิธีจาริก ผลานุศาสน์กล่าวอย่างกระชับว่า เพียงได้ดรศนะ (darśana) แห่งยเมศวร ก็ยังการระงับบาป (pāpa-śamana) และทรงเป็นผู้ประทานผลแห่งความปรารถนาทั้งปวง (sarva-kāma-phala-prada) ตอนท้ายระบุว่าเป็นส่วนหนึ่งของสกันทะมหาปุราณะ ในปรภาสขันฑะ หมวดปรภาส-เกษตร-มหาตมยะ และตั้งชื่อบทว่า “ยเมศวร-มหาตมยะ-วรรณนา”
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यमेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव नैरृते भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्
อีศวรตรัสว่า “ต่อจากนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปยังยมेशวรผู้ยอดยิ่งหาที่เปรียบมิได้ ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกล ในทิศตะวันตกเฉียงใต้ของสถานที่นั้นเอง”
Verse 2
दर्शनात्पापशमनं सर्वकामफलप्रदम्
ด้วยการได้ดर्शन บาปย่อมสงบระงับ และศาสนสถานนี้ประทานผลแห่งความปรารถนาทั้งปวง
Verse 193
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये यमेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिणवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ดังนี้ จบอธยายที่ ๑๙๓ ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งยมेशวร” ในประภาสขันฑะ—ภาคแรก คือ ประภาสกษेत्रมหาตมยะ—แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ในสํหิตาที่มีแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก