
ในอัธยายะนี้ ‘อีศวรตรัส’ ชี้นำผู้แสวงบุญให้ไปทำทัรศนะยังเทวสถานอันเป็นมงคลนามว่า ‘ปุษปทันเตศวร’ ในเขตปรภาสะ โดยระบุว่า ปุษปทันเตศวรคือพระคเณศผู้สัมพันธ์กับความใกล้ชิดแห่งพระศังกระ จึงทำให้สถานที่นี้มีอำนาจศักดิ์สิทธิ์ในสายไศวะอย่างเด่นชัด กล่าวต่อไปว่า ณ ที่นั้นได้มีการบำเพ็ญตบะอย่างเคร่งครัด และในที่สุดได้มีการสถาปนา ‘ลิงคะ’ ขึ้น ณ สถานที่ดังกล่าว ผลบุญถูกประกาศอย่างชัดเจนว่า เพียงได้เห็นการสถาปนาอันศักดิ์สิทธิ์นี้ก็พ้นจากพันธนาการแห่งการเกิดซ้ำและวัฏสงสาร อีกทั้งยังให้ความสำเร็จตามปรารถนาในโลกนี้ และก่อให้เกิดผลอันเป็นมงคลในโลกหน้าอีกด้วย
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्पुष्पदन्तेश्वरं शुभम् । पुष्पदन्तेश्वरोनाम गणेशः शंकरस्य तु
อีศวรตรัสว่า: “ณที่นั้นเอง พึงได้เห็นปุษปทันเตศวรอันเป็นมงคล ‘ปุษปทันเตศวร’ คือพระนามของพระคเณศ ผู้สังกัดพระศังกร”
Verse 2
तेन तप्तं तपो घोरं तत्र लिंगं प्रतिष्ठितम्
โดยท่านนั้นได้บำเพ็ญตบะอันเข้มข้นยิ่ง ณ ที่นั้น; เพราะเหตุนั้นจึงได้สถาปนาลึงค์ไว้ที่นั่น
Verse 3
तं दृष्ट्वा मुच्यते जंतुर्जन्मसंसारबन्धनात् । प्राप्नुयादीप्सितान्कामानिह लोके परत्र च
เมื่อได้เห็นพระองค์ สัตว์โลกย่อมหลุดพ้นจากพันธนาการแห่งการเกิดและสังสารวัฏ และบรรลุสิ่งปรารถนา ทั้งในโลกนี้และในโลกหน้า
Verse 180
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्पदन्तेश्वर माहात्म्यवर्णनंनामाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ดังนี้ จบอธยายที่หนึ่งร้อยแปดสิบ ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งปุษปทันเตศวร” ในภาคแรก ปรภาสเกษตรมหาตมยะ ภายในปรภาสขันฑะ อันเป็นขันฑะที่เจ็ดแห่งศรีสกันทมหาปุราณ ในสังหิตาที่มีแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก