
ในอัธยายะนี้ อีศวรตรัสกับมหาเทวีให้หันไปพิจารณาศิวลึงค์นามว่า “สิทเธศวร” ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากอรกัสถละ ในทิศอาคเนยะ (ตะวันออกเฉียงใต้) พร้อมอธิบายเหตุแห่งนามนั้นว่า ฤๅษีผู้ทรงพรหมจรรย์แบบอูรธวเรตัสจำนวนหนึ่งหมื่นแปดพัน ได้บรรลุสิทธิอันสำเร็จเกี่ยวเนื่องกับลึงค์นี้ จึงเป็นที่รู้จักว่า “สิทเธศวร” ตอนท้ายทรงกำหนดแนวปฏิบัติของผู้ศรัทธา: ควรอาบน้ำชำระกายแล้วบูชาด้วยภักติ ถืออุปวาส (อดอาหาร) สำรวมอินทรีย์ ประกอบปูชาตามกฎเกณฑ์ และถวายทักษิณาแก่พราหมณ์ ผลศรุติกล่าวถึงความสมบูรณ์แห่งความปรารถนาทั้งปวงและการเข้าถึงปรมปทอันสูงสุด।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सिद्धेश्वरमिति स्मृतम् । अर्कस्थलात्तथाऽग्नेय्यां नातिदूरे व्यवस्थितम्
พระอีศวรตรัสว่า: โอ้มหาเทวี ต่อจากนั้นพึงไปยังศาสนสถานที่เรียกว่า “สิทธิเศวร” ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลนักทางทิศอาคเนย์จากอรกัสถละ
Verse 2
अष्टादश सहस्राणि ऋषीणामूर्ध्वरेतसाम् । तस्मिंल्लिंगे तु सिद्धानि सिद्धेश्वरमतः स्मृतम्
ฤๅษีผู้ทรงพรหมจรรย์อันสูงส่งจำนวนหนึ่งหมื่นแปดพัน ได้บรรลุสิทธิ ณ ลึงค์นั้น; เพราะเหตุนั้นจึงระลึกนามว่า “สิทธิเศวร”
Verse 176
स्नात्वाऽर्चयेन्नरो भक्त्या सोपवासो जितेन्द्रियः । संपूज्य विधिवद्देवं दद्याद्विप्रेषु दक्षिणाम् । सर्वकामसमृद्धस्तु स याति परमं पदम् इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहरूया संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ครั้นอาบน้ำชำระแล้ว บุรุษพึงบูชาด้วยภักติ—ถืออุโบสถและสำรวมอินทรีย์ ครั้นบูชาพระผู้เป็นเจ้าตามพิธีโดยครบถ้วนแล้ว พึงถวายทักษิณาแก่พราหมณ์ทั้งหลาย ผู้พรั่งพร้อมด้วยความสมบูรณ์แห่งความปรารถนาอันชอบธรรม ย่อมบรรลุสภาวะสูงสุด ดังนี้จบอธยายที่ 176 ชื่อ “พรรณนามหิมาแห่งสิทธิเศวร” ในประภาสขันธ์ แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ภาคประภาสกษेत्रมหาตมยะ