धात्रीद्रुमेऽप्येवमेव फलं भवति रोपिते । तुलसीरोपणे चैव अधिकं चापि सुव्रत । अमरत्वं च ते यांति नात्र कार्य्या विचारणा
dhātrīdrume'pyevameva phalaṃ bhavati ropite | tulasīropaṇe caiva adhikaṃ cāpi suvrata | amaratvaṃ ca te yāṃti nātra kāryyā vicāraṇā
เมื่อปลูกต้นธาตรี (อามลกี/มะขามป้อม) ก็เกิดผลบุญเช่นนั้นเหมือนกัน แต่โอ้ผู้มีวัตรอันงาม การปลูกตุลสีให้บุญยิ่งกว่า และเขายังบรรลุความเป็นอมตะด้วย—ไม่ควรมีข้อกังขาในเรื่องนี้
Skanda (deduced)
Tirtha: Tulasī-ropana/Dhātrī-ropana merit within Dvārakā/Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A devotee with disciplined demeanor plants a Tulasī in a raised altar (tulasī-vṛndāvana) and an āmalakī sapling nearby; a luminous, nectar-like aura rises, symbolizing amṛtatva; Vishnu’s presence is subtly implied while the kṣetra landscape remains coastal.
Devotional ecology—planting and honoring sacred plants like Tulasī is portrayed as a direct path to exalted spiritual attainment.
The teaching occurs in the Dvārakā-māhātmya context, linking sacred acts to Dvārakā’s religious greatness.
Plant dhātrī (āmalakī) and especially plant Tulasī; Tulasī-ropaṇa is said to yield superior merit.