Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 7
संपूर्णैकादशी भूत्वा प्रत्यऽहं वर्द्धते यदि । दर्शश्च पौर्णमासी च पक्षवृद्धिस्तथोच्यते
saṃpūrṇaikādaśī bhūtvā pratya'haṃ varddhate yadi | darśaśca paurṇamāsī ca pakṣavṛddhistathocyate
หากเอกาทศีกลายเป็นเอกาทศีที่สมบูรณ์แล้วค่อย ๆ ยืดยาวเพิ่มขึ้นทุกวัน ก็กล่าวกันว่า ทั้งวันดัรศะ (วันเดือนดับ) และวันเปารฺณมาสี (วันเพ็ญ) เป็น “ปักษวฤทธิ” คือการยืดออกของปักษ์ (กึ่งเดือน)
Narrator (contextual; speaker not explicit in this verse)
Scene: A learned brāhmaṇa with a pañcāṅga explains the rare calendrical phenomenon of pakṣavṛddhi—when tithis like darśa and paurṇamāsī are ‘lengthened’—to pilgrims preparing for observances in Dvārakā.
FAQs
Dharma includes right timing; understanding sacred calendrical conditions supports accurate vrata practice.
No single tīrtha is named in this verse; it occurs within the Dvārakā Māhātmya frame.
A definition: the condition termed pakṣavṛddhi, relevant for determining observance days like darśa and paurṇamāsī.