Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 4
मुक्तिं नेच्छंति यत्रस्थाः कृष्णसेवोत्सुकाः सदा । यत्रत्याश्चैव पाषाणा यत्र क्वापि विमुक्तिदाः
muktiṃ necchaṃti yatrasthāḥ kṛṣṇasevotsukāḥ sadā | yatratyāścaiva pāṣāṇā yatra kvāpi vimuktidāḥ
ณสถานศักดิ์สิทธิ์นั้น ผู้พำนักซึ่งใฝ่ปรารถนารับใช้พระกฤษณะอยู่เสมอ มิได้แม้แต่ปรารถนาโมกษะเลย แม้ก้อนศิลาในที่นั้น ไม่ว่าอยู่แห่งใด ก็เป็นผู้ประทานความหลุดพ้นได้
Prahlāda (continued)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A pilgrim in Dvārakā bows even to the stones of the sacred lanes, seeing them as radiant with Kṛṣṇa’s presence; devotees engaged in continuous service, unconcerned with liberation.
FAQs
In mature bhakti, loving service to Kṛṣṇa surpasses even the wish for mokṣa; the kṣetra itself becomes a vehicle of liberation.
Dvārakā-kṣetra, described as so sanctifying that even its stones can confer liberation.
No formal rite; the verse elevates continuous Kṛṣṇa-sevā (devotional service) as the central practice.