Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 4
श्रीप्रह्लाद उवाच । महेशवचनं श्रुत्वा सर्वेषामुत्सवोऽभवत् । प्रदक्षिणां ततः कृत्वा द्वारकां प्रणिपत्य च । आवासं चक्रिरे तत्र क्षेत्रतीर्थानि हर्षतः
śrīprahlāda uvāca | maheśavacanaṃ śrutvā sarveṣāmutsavo'bhavat | pradakṣiṇāṃ tataḥ kṛtvā dvārakāṃ praṇipatya ca | āvāsaṃ cakrire tatra kṣetratīrthāni harṣataḥ
พระศรีปรหลาดกล่าวว่า: ครั้นได้สดับพระดำรัสของพระมเหศวร ความปีติประหนึ่งมหาอุตสวะก็เกิดแก่ทุกผู้ทุกนาม แล้วจึงเวียนประทักษิณา และนอบน้อมแด่ทวารกา บรรดาเขตศักดิ์สิทธิ์และตีรถะทั้งหลายก็พำนัก ณ ที่นั้นด้วยความยินดี
Śrī Prahlāda
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: Implied: sages/assembly within the māhātmya narration
Scene: Prahlāda narrates as personified tīrthas and kṣetras—radiant beings—circle Dvārakā’s sacred center, bow down, and set up luminous abodes around the city in a celebratory festival atmosphere.
FAQs
Pilgrimage is completed through reverent acts—circumambulation and prostration—performed with joy and devotion.
Dvārakā, before whom even personified tīrthas and kṣetras offer pradakṣiṇā and homage.
Pradakṣiṇā (circumambulation) and praṇipāta (prostration/bowing) to Dvārakā.