Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 28
ऊचुस्ते द्वारकां दृष्ट्वा ब्रह्मेशानादयस्तदा । हर्षविह्वलितात्मानो वीक्ष्याऽन्योन्यं च विस्मिताः
ūcuste dvārakāṃ dṛṣṭvā brahmeśānādayastadā | harṣavihvalitātmāno vīkṣyā'nyonyaṃ ca vismitāḥ
ครั้นได้เห็นทวารกาแล้ว พระพรหมา พระอีศานะ (พระศิวะ) และเหล่าอื่นๆ ก็กล่าวขึ้นในกาลนั้น ด้วยจิตใจที่พรั่งพรูด้วยปีติ ต่างมองหน้ากันและกันด้วยความพิศวง
Narrator (contextual Purāṇic narration; sets up the devas' speech)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: Brahmā and Īśāna stand at a vantage point overlooking Dvārakā, faces softened by astonishment; they exchange glances with other devas, then begin to speak in praise, the city shimmering below with ocean light.
FAQs
Darśana of a supremely sacred place can transform even exalted beings—awakening wonder, devotion, and shared recognition of divine presence.
Dvārakā itself is the focus, approached as a living sacred realm worthy of awe.
No formal ritual is stated; the emphasis is on darśana (beholding) and the devotional response it inspires.