Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 42
तदा वामनुजानीहि प्रसीद परमेश्वरि । नमस्ते विश्वजननि भूयो ऽपि च नमोनमः
tadā vāmanujānīhi prasīda parameśvari | namaste viśvajanani bhūyo 'pi ca namonamaḥ
ดังนั้นขอพระองค์โปรดประทานอนุญาตแก่ข้าพเจ้าเถิด โอ้พระปรเมศวรี โปรดเมตตา นอบน้อมแด่พระองค์ โอ้พระมารดาแห่งสากลโลก—นโมนมะ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
Unspecified speakers offering salutations to the Supreme Goddess (Parameśvarī)
Scene: Devotees bow repeatedly to the Supreme Goddess, hands folded, requesting permission to depart; Devī’s expression is gracious, granting leave.
FAQs
Devotion includes humility, asking permission, and repeated remembrance—honoring the divine as universal Mother.
The devotional exchange occurs within the Dvārakā-māhātmya framework, reinforcing Dvārakā as a place of divine encounter.
No formal rite; the verse exemplifies namaskāra (salutation) and respectful departure.