Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 19
जागरेणैव पापानां श्वपचानां महीपते । तत्पदं कविभिः प्रोक्तं किं पुनस्तु द्विजन्मनाम्
jāgareṇaiva pāpānāṃ śvapacānāṃ mahīpate | tatpadaṃ kavibhiḥ proktaṃ kiṃ punastu dvijanmanām
ข้าแต่มหาบพิตร เพียงด้วยการตื่นเฝ้าเท่านั้น แม้ผู้ต่ำต้อยผู้มีบาปอย่างศวปจะ—ดังที่ฤๅษีและกวีกล่าว—ยังเข้าถึงสภาวะสูงสุดนั้นได้ แล้วจะยิ่งกล่าวถึงผู้เกิดสองครั้งเล่า
Narrator addressing a king (speaker not explicit in snippet; within Dvārakā Māhātmya discourse)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: King (mahīpati)
Scene: A mixed assembly—brahmins, kings, and a humble śvapaca devotee—stand together in night vigil; a radiant path (parama-pada) opens above, signifying equal grace.
FAQs
The purifying power of devotion is emphasized as reaching even the socially marginalized; spiritual attainment is not barred by past sin.
Dvārakā, where Hari’s vigil is praised as granting ‘tatpada’ (the supreme state).
Jāgaraṇa (vigil) itself is highlighted as sufficient to bring about the highest spiritual result.