Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 33
ऋग्यजुःसामसम्भूतैवैष्णवैश्चैव पुत्रक । संस्कृतैः प्राकृतैः स्तोत्रैरन्यैश्च विविधैस्तथा
ṛgyajuḥsāmasambhūtaivaiṣṇavaiścaiva putraka | saṃskṛtaiḥ prākṛtaiḥ stotrairanyaiśca vividhaistathā
ดูก่อนบุตรน้อย ผู้ศรัทธาอาจสรรเสริญพระองค์ด้วยบทไวษณวะที่เกิดจากคัมภีร์ฤค ยชุร และสามัน ทั้งด้วยสโตตรในภาษาสันสกฤตอันประณีต หรือในภาษาชาวบ้าน และด้วยบทสรรเสริญนานาประการอื่นๆ อีกด้วย
Brahmā (deduced from the surrounding reference to 'yad gītaṃ brahmaṇā')
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: ‘पुत्रक’ addressed
Scene: A diverse assembly—Vedic chanters, poets, women and lay devotees—offer hymns in Sanskrit and local speech before Padmanābha, showing devotion transcending linguistic register.
FAQs
Sincere praise of Viṣṇu is welcomed in many forms—Vedic, Sanskritic, or popular—when it arises from devotion.
Dvārakā, where worship through hymn-recitation is taught as a prime practice.
Recitation of Vaiṣṇava hymns—Veda-derived or otherwise—whether in Sanskrit or in Prākṛta/vernacular forms.