जामदग्न्यस्य तीर्थं तु रामस्य च महात्मनः । भासतीर्थं च तत्रैव शुकतीर्थमतः परम्
jāmadagnyasya tīrthaṃ tu rāmasya ca mahātmanaḥ | bhāsatīrthaṃ ca tatraiva śukatīrthamataḥ param
ที่นั่นมีทีรถะของชามทัคนยะราม ผู้มีจิตยิ่งใหญ่; และ ณ ที่เดียวกันนั้นมีภาสทีรถะ แล้วถัดไปคือศุกะทีรถะ
Unspecified narrator within Dvārakā Māhātmya (contextual narrator addressing brāhmaṇas/sages)
Tirtha: Jāmadagnya-Rāma-tīrtha; Bhāsa-tīrtha; Śuka-tīrtha
Type: ghat
Scene: A coastal tīrtha with a small axe-emblem shrine for Paraśurāma; nearby a quiet grove for Śuka with a peacock-feather motif; Bhāsa-tīrtha marked by a manuscript/poetry symbol; pilgrims perform silent snāna.
Dvārakā’s sanctity is affirmed by its linkage to avatāric power (Jāmadagnya Rāma) and sage-lineages, making pilgrimage a meeting-point of devotion and dharma.
Jāmadagnya (Paraśurāma) Tīrtha, Bhāsa-Tīrtha, and Śuka-Tīrtha in the Dvārakā area.
No explicit injunction appears; the tīrtha enumeration supports tīrtha-yātrā and snāna as the implied practice.