Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 66
प्रह्लाद उवाच । ताः कृष्णवचनं श्रुत्वा गोप्यो विध्वस्तबन्धनाः । विमुक्तसंशयक्लेशा दर्शनानन्दसंप्लुताः । ऊचुश्च गोपवध्वस्ताः कृष्णं निर्मलमानसाः
prahlāda uvāca | tāḥ kṛṣṇavacanaṃ śrutvā gopyo vidhvastabandhanāḥ | vimuktasaṃśayakleśā darśanānandasaṃplutāḥ | ūcuśca gopavadhvastāḥ kṛṣṇaṃ nirmalamānasāḥ
ปรหฺลาดกล่าวว่า: ครั้นได้สดับพระวาจาของพระกฤษณะ เหล่าโคปีทั้งหลาย—ผู้ซึ่งพันธนาการถูกทำลาย—ก็พ้นจากความสงสัยและความทุกข์ ถูกท่วมท้นด้วยปีติแห่งการได้เห็นพระองค์ แล้วสตรีชาวโคบาลผู้มีจิตผ่องใสจึงกราบทูลพระกฤษณะ
Prahlāda
Tirtha: Dvārakā-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: Prahlāda narrates as the gopīs, newly freed from inner ‘chains,’ stand with folded hands, eyes bright with tears of joy, facing Kṛṣṇa; the atmosphere is charged with relief and bliss.
FAQs
The Lord’s teaching and darśana dissolve inner bondage, doubt, and suffering, producing purity and joy.
The narrative belongs to Dvārakā-māhātmya; the implied glory is the transformative power of meeting the Lord in sacred Dvārakā.
No formal ritual; the “practice” highlighted is śravaṇa (hearing) and darśana (seeing the Lord) as liberating acts.