Adhyaya 58
บทนี้เป็นคำสอนเชิงเทววิทยาที่ฤๅษีปุลัสตยะกล่าวแก่พระราชา โดยยกย่อง “อุมา–มเหศวร” ตีรถะในปรภาสขันฑะว่าเป็นสถานแสวงบุญอันประเสริฐและให้บุญกุศลยิ่งนัก เรื่องเล่ากล่าวถึงการสถาปนาสถานที่นี้โดยภักตะนามว่า ธุนธุุมาร แสดงนัยว่าพลังแห่งภักติและเจตนาบริสุทธิ์ทำให้ภูมิประเทศกลายเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ ข้อปฏิบัติกล่าวอย่างกระชับว่า ผู้แสวงบุญควรไปยังอุมา–มเหศวรและบูชาพระศิวะ–พระปารวตีในฐานะคู่ทิพย์ด้วยความภักดี ผลแห่งการบูชาระบุชัดว่า ผู้บูชาจะพ้นจากเคราะห์ร้ายตลอดเจ็ดชาติ และได้รับความเป็นสิริมงคลสืบเนื่องกันไป
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । उमामाहेश्वरं गच्छेत्ततो राजन्सुपुण्यदम् । स्थापितं भक्तियुक्तेन धुन्धुमारेण यत्पुरा
ปุลัสตยะกล่าวว่า: ต่อจากนั้น ข้าแต่พระราชา พึงไปยังอุมา-มาเหศวร ผู้ประทานบุญใหญ่ ซึ่งกาลก่อนธุนธุมาเราผู้ประกอบด้วยภักติได้สถาปนาไว้
Verse 2
दांपत्यं पूजयेद्भक्त्या यस्तत्र मनुजाधिप । सप्त जन्मांतराण्येव न स दौर्भाग्यमाप्नुयात
ข้าแต่องค์ราชาแห่งมนุษย์ ผู้ใดบูชาคู่ทิพย์ด้วยภักติ ณ ที่นั้น ตลอดเจ็ดชาติสืบเนื่อง ผู้นั้นย่อมไม่ตกสู่เคราะห์ร้ายเลย
Verse 58
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्ड उमामाहेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
ดังนี้ จบเป็นอันสิ้นสุดบทที่ห้าสิบแปด นามว่า “พรรณนามหิมาแห่งอุมา–มาเหศวรตีรถะ” ในภาคที่สาม อรฺพุทขันฑะ ภายในคัมภีร์ที่เจ็ด ประภาสขันฑะ แห่งศรีสกันทมหาปุราณอันศักดิ์สิทธิ์ ในสังหิตาแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก