Adhyaya 45

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । देवखातं ततो गच्छेत्सुपुण्यं तीर्थमुत्तमम् । यत्ख्यातिर्विबुधैः सर्वैः स्वयमेव व्यधीयत

ปุลัสตยะกล่าวว่า: จากนั้นพึงไปยังเทวคาตะ ตีรถะอันประเสริฐยิ่งและเปี่ยมบุญกุศล ซึ่งเกียรติคุณของสถานที่นั้นได้ตั้งมั่นขึ้นเองท่ามกลางหมู่เทพทั้งปวง

Verse 2

तत्र यः कुरुते श्राद्धममावास्यां विशेषतः । कन्यागते रवौ राजन्स लभेत्परमं पदम् । पितॄन्स तारयत्येव प्राप्तानपि सुदुर्गतिम्

ผู้ใดประกอบพิธีศราทธะ ณ ที่นั้น โดยเฉพาะในวันอมาวาสยา เมื่อพระอาทิตย์เสด็จเข้าสู่ราศีกันยา (กันย์) โอ้พระราชา ผู้นั้นย่อมบรรลุแดนอันสูงสุด และย่อมโปรดพ้นบรรพชนของตน แม้ท่านเหล่านั้นจะตกอยู่ในภาวะอันยากลำบากยิ่งก็ตาม

Verse 45

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे श्रीदेवखातोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचचत्वारिंशोऽध्यायः

ดังนี้ จบบทที่สี่สิบห้า นามว่า “พรรณนากำเนิดและมหาตมยะของศรีเทวคาตะ” ในอรพุทขันฑะ ตอนที่สาม ภายในปรภาสขันฑะ ภาคที่เจ็ด แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ในเอกาศีติ-สหัสรีสังหิตา