Adhyaya 43
ปุลัสตยะฤๅษีสั่งสอนพระราชาให้ไปยังลึงค์ศักดิ์สิทธิ์ชื่อ “สิทธลิงคะ” ซึ่งกล่าวว่าให้ “ความสำเร็จอันเป็นมงคล” และเป็นลึงค์ที่เหล่าสิทธะได้สถาปนาไว้ บทนี้ยกย่องว่าการได้ทัศนะและบูชาที่นั่นย่อมขจัดปาตกะทั้งปวง (มลทินบาปหนัก) ได้ ใกล้กันมีสระกุณฑะที่น้ำบริสุทธิ์ยิ่ง กล่าวว่าสรงสนานในสระนั้นทำให้พ้นจากโทษเฉพาะอย่าง “พรหมหัตยา” อันเป็นมหาบาปสำคัญได้ด้วย ต่อมาขยายมหิมาของสถานที่ว่า ขณะสรงสนานหากระลึกปรารถนาสิ่งใด สิ่งนั้นย่อมสำเร็จ และเมื่อสิ้นชีวิตย่อมบรรลุสภาวะสูงสุด ตอนท้ายมีโคโลฟอนระบุโครงสร้างในสกันทปุราณะ กล่าวถึงประภาสขันฑะ ส่วนย่อยอรพุทขันฑะ และชื่ออัธยายะ “สิทเธศวร-มหาตมยะ” เพื่อเป็นเครื่องหมายภายในสำหรับการสืบทอดและการจัดทำสารบัญ
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ सिद्धलिंगं सुसिद्धिदम् । सिद्धैस्तु स्थापितं लिंगं सर्वपातकनाशनम्
ปุลัสตยะกล่าวว่า: ต่อจากนั้น โอ้พระราชาผู้ประเสริฐ จงไปยังสิทธลึงค์ ผู้ประทานสิทธิอันสมบูรณ์ ลึงค์นี้เหล่าสิทธะได้สถาปนาไว้ และทำลายบาปใหญ่ทั้งปวง
Verse 2
तत्रास्ति शोभनं कुण्डं सुनिर्मलजलान्वितम् । तत्र स्नातो नरः सम्यङ्मुच्यते ब्रह्महत्यया
ณ ที่นั้นมีสระกุณฑ์อันงดงาม เปี่ยมด้วยน้ำใสบริสุทธิ์ยิ่งนัก ผู้ใดอาบสนานที่นั่นโดยถูกต้องตามพิธี ย่อมพ้นได้แม้บาปพรหมหัตยา (ฆ่าพราหมณ์)
Verse 3
यंयं काममभिध्यायंस्तत्र स्नाति नरो नृप । अवश्यं तमवाप्नोति निष्ठांते च परां गतिम्
ข้าแต่มหาราช บุรุษใดระลึกถึงความปรารถนาใด ๆ แล้วอาบสนาน ณ ที่นั้น ย่อมได้สมดังปรารถนาโดยแน่นอน และเมื่อสิ้นชีวิตก็เข้าถึงคติอันสูงสุด
Verse 43
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे सिद्धेश्वरमहिमवर्णनंनाम त्रयश्चत्वारिंशोऽध्यायः
ดังนี้ จบอัธยายที่สี่สิบสาม ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งสิทธิเศวร” ในอรพุทขันฑะภาคที่สาม ภายในประภาสขันฑะภาคที่เจ็ด แห่งศรีสกันทมหาปุราณ ในเอกาศีติ-สาหัสรีสํหิตา