Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 1
। सूत उवाच । तस्यैवोत्तरदिग्भागे देवस्य जलशायिनः । स्थानमस्ति सुविख्यातं सर्वपातकनाशनम्
| sūta uvāca | tasyaivottaradigbhāge devasya jalaśāyinaḥ | sthānamasti suvikhyātaṃ sarvapātakanāśanam
สุ ตะกล่าวว่า: ในทิศเหนือของถิ่นนั้นเอง มีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อันเลื่องชื่อของพระผู้เป็นเจ้า “ชลศายี” ผู้บรรทมเหนือสายน้ำ เป็นที่กล่าวขานว่าเผาผลาญบาปทั้งปวง
Sūta
Tirtha: Jalaśāyī-kṣetra (as described)
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (standard frame, implied)
Scene: A sacred northern-quarter shrine by a broad waterbody: Viṣṇu as Jalaśāyī reclining on Śeṣa over waters, with devotees approaching; a sense of famed sanctity and purification.
FAQs
Association with a Viṣṇu-tīrtha and devotion to the Lord is praised as a powerful means for purification from sin.
A renowned site of Jalaśāyī Hari located in the northern part of the described region (the text here names the deity-form but not a modern toponym).
No specific rite is detailed in this verse; it introduces the tīrtha as supremely purifying.