Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 45
श्वःश्वःपापीयदिवसाः पृथिवी गतयौवना । अतिक्रांत शुभाः कालाः पर्युपस्थितदारुणाः
śvaḥśvaḥpāpīyadivasāḥ pṛthivī gatayauvanā | atikrāṃta śubhāḥ kālāḥ paryupasthitadāruṇāḥ
วันแล้ววันเล่า กาลเวลายิ่งทวีความบาป; แผ่นดินสูญสิ้นพลังแห่งวัยเยาว์ ฤดูกาลอันเป็นมงคลล่วงไปแล้ว และกาลอันน่าหวาดหวั่นกำลังใกล้เข้ามา
Unspecified (Purāṇic narrator within Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya; deduced as a narrator describing Kali-yuga signs)
Scene: A darkening age: withered earth-mother, fading spring-like auspiciousness, ominous clouds of ‘daruna-kāla’ approaching; a sage laments yet points inward to dharma.
FAQs
It emphasizes impermanence and moral decline as a call to seek refuge in dharma, pilgrimage, and devotion before harsher conditions prevail.
Not specified in this verse; the tīrtha-māhātmya framework is broader than the single shloka.
None.