Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 98
त्रैलोक्यदहने प्रौढं प्राप्तं हंतुं दिवौकसः । अत ऊर्ध्वं दिशः सर्वा व्याप्तं कृत्स्नं नभस्तलम् । ग्रसितुं सर्वभूतानां कालकूटं समभ्ययात्
trailokyadahane prauḍhaṃ prāptaṃ haṃtuṃ divaukasaḥ | ata ūrdhvaṃ diśaḥ sarvā vyāptaṃ kṛtsnaṃ nabhastalam | grasituṃ sarvabhūtānāṃ kālakūṭaṃ samabhyayāt
พิษกาลากูฏะอันดุร้าย จนสามารถเผาผลาญไตรโลก ได้คืบหน้าเพื่อทำลายเหล่าเทวะผู้สถิตในสวรรค์ แล้วมันพุ่งสูงขึ้น แผ่ซ่านไปทุกทิศ เติมเต็มท้องฟ้าทั้งสิ้น ราวกับจะกลืนกินสรรพสัตว์ทั้งปวง
Lomaharṣaṇa (Sūta) narrating (deduced)
Tirtha: Kālākūṭa/halāhala episode (mythic)
Type: kshetra
Listener: Pilgrimage audience
Scene: A vast sky darkened by a rising, swirling poison cloud; devas in panic; the poison stretches across horizons as if to swallow beings; the world’s colors drain toward ash and indigo.
FAQs
Unchecked poison—born of imbalance—spreads to engulf all; only timely turning to divine protection and dharmic restraint averts ruin.
No specific tīrtha is named; the verse intensifies the crisis that Kedārakhaṇḍa resolves through Śiva’s supremacy.
No ritual is stated here; it describes the peril posed by Kālākūṭa.