Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 41
द्वारि स्थितं तया देव्या दर्शितं शंकरस्य च । असौ मम पिता देव याचस्व विगतत्रपः । ददाति मां न संदेहस्तपस्विन्मा विलंबितम्
dvāri sthitaṃ tayā devyā darśitaṃ śaṃkarasya ca | asau mama pitā deva yācasva vigatatrapaḥ | dadāti māṃ na saṃdehastapasvinmā vilaṃbitam
เมื่อประทับยืน ณ ธรณีประตู พระเทวีทรงชี้ให้พระศังกระทอดพระเนตรแล้วตรัสว่า: “ข้าแต่เทพะ นี่คือบิดาของข้า จงทูลขอโดยไม่ต้องละอาย เขาจะยกข้าให้ท่านแน่ มิให้สงสัยเลย โอ้ผู้บำเพ็ญตบะ อย่าชักช้า”
Pārvatī (Devī) addressing Śiva (Śaṅkara)
Tirtha: Kedāra-kṣetra (narrative backdrop)
Type: kshetra
Scene: At the threshold of Himālaya’s abode, the Goddess stands at the doorway and points out her father to Śaṅkara, urging him to ask for her hand without delay; an intimate, courtly moment framed by austere Himalayan grandeur.
FAQs
Even the highest divinity models dharmic conduct—relationships and sacred unions proceed through respectful asking and consent.
The narrative belongs to Kedārakhaṇḍa’s Himalayan sanctum tradition, linking the divine family story to the holiness of Kedāra and the Kailāsa-Himālaya realm.
No explicit rite is stated; the verse emphasizes dharmic propriety (yācñā/request and consent) within the sacred narrative.