कथं शिवो हि देवर्ष उक्तोऽतो हि त्वया बहु । मत्प्रसादा स्छवो जात ईश्वरो यो हि पठ्यते
kathaṃ śivo hi devarṣa ukto'to hi tvayā bahu | matprasādā schavo jāta īśvaro yo hi paṭhyate
“โอ้เทวฤๅษี ไฉนท่านจึงกล่าวถึงพระศิวะมากนัก? ด้วยพระกรุณาของข้าพเจ้า พระองค์จึงได้เป็น ‘อีศวร’—ผู้ซึ่งสรรเสริญกันว่าเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า”
Pārvatī
Tirtha: Kedāra-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Nārada
Scene: Pārvatī speaks with confident intensity, questioning Nārada’s extensive praise of Śiva and asserting her role in his being called ‘Īśvara’; Nārada listens, restrained.
Spiritual pride distorts theology; the text sets up a correction that true lordship is intrinsic to Śiva, not granted by egoic claims.
No site is directly praised in this line; it is part of Kedārakhaṇḍa’s Shaiva teaching atmosphere.
None.