Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 134
यथा हि मदनो दग्धस्तथेयं नान्यथा वचः । एवं मीमांसमानास्ते गणा देवर्षयस्तदा
yathā hi madano dagdhastatheyaṃ nānyathā vacaḥ | evaṃ mīmāṃsamānāste gaṇā devarṣayastadā
“ดังที่มทนะ (กามเทพ) ถูกเผาผลาญฉันใด เรื่องนี้ก็จักเป็นฉันนั้น หาเป็นอื่นไม่” เขาทั้งหลายกล่าว แล้วหมู่คณะคณะคณะ (คณะของพระศิวะ) และฤๅษีทิพย์ก็ปรึกษาไตร่ตรองกันในกาลนั้น
Narrator (deductively: Lomaharṣaṇa/Sūta in Māheśvarakhaṇḍa context)
Tirtha: Kedāra/Kedāranātha
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis/assembly (implied)
Scene: Gaṇas and devarṣis confer intensely, gesturing toward an unseen fiery third eye; a faint vision of Kāma’s ash-like dissolution overlays the scene as a remembered precedent.
FAQs
Attachment and desire (Kāma) are portrayed as vulnerable before ascetic fire; dharma requires discernment when powerful forces are in motion.
The Kedārakhaṇḍa frame points to Kedāra-kṣetra, but this verse primarily recalls the Kāma-dahana episode.
None.