Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 113
तपसा केन चानीतः कया चापि शिवो ह्ययम् । काहं कोऽसौ त्वया ज्ञातो भेदबुद्ध्या ब्रवीषि मे
tapasā kena cānītaḥ kayā cāpi śivo hyayam | kāhaṃ ko'sau tvayā jñāto bhedabuddhyā bravīṣi me
ด้วยตบะใดเขาจึงถูกนำมาที่นี่ และโดยผู้ใดกันเล่า—แท้จริงแล้วพระศิวะองค์นี้จะเรียกว่า ‘ถูกนำมา’ ได้อย่างไร? เราเป็นใคร เขาเป็นใคร ที่เจ้ากล่าวกับเราด้วยจิตยึดมั่นในความแตกต่าง
Girijā (Pārvatī/Satī)
Tirtha: Kedāra/Kedāranātha
Type: kshetra
Listener: Pilgrimage-inquirer audience (rṣi/śaunaka-style frame varies by recension)
Scene: Satī/ Pārvatī confronts Bhṛṅgī’s divisive speech; the setting evokes a Himalayan Śaiva sanctum where the question ‘who is who?’ dissolves into Śiva-tattva.
FAQs
It critiques bhedabuddhi (divisive, dualistic pride) and points toward reverence grounded in right understanding of Śiva’s transcendence.
Kedāra is the narrative backdrop (Kedārakhaṇḍa), where theological instruction is embedded within tīrtha-mahātmya.
No explicit ritual is mentioned; the focus is doctrinal and ethical (proper understanding and speech).