Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 84
नमोस्तु ते देववरैः सुपूज्य नमोऽस्तु ते ज्ञानविदां वरिष्ठ । नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद शरण्य सर्वार्तिविनाशदक्ष
namostu te devavaraiḥ supūjya namo'stu te jñānavidāṃ variṣṭha | namo'stu te devavara prasīda śaraṇya sarvārtivināśadakṣa
ขอนอบน้อมแด่พระองค์ โอ้เทววร ผู้แม้เหล่าเทพผู้ประเสริฐยังบูชาอย่างยิ่ง ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ผู้เป็นยอดแห่งผู้รู้ญาณ ขอนอบน้อมแด่พระองค์ โอ้เทพผู้เลิศ โปรดเมตตาเถิด โอ้ผู้เป็นที่พึ่ง ผู้ชำนาญในการทำลายทุกข์ภัยทั้งปวง ขอนอบน้อมแด่พระองค์
Girayaḥ (the Mountains)
Tirtha: Kedāra-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: A formal stotra tableau: Skanda enthroned or standing in blessing; devas and sages in the upper register; mountains/devotees below pleading ‘prasīda’; visual emphasis on protective aura dispelling darkness.
FAQs
The deity is approached as refuge and remover of suffering; humility and prayer for grace are central purāṇic virtues.
The verse is a hymn within Kedārakhaṇḍa; it supports the sanctity of the Himalayan-Kedāra narrative space rather than naming a single shrine.
Prayerful stuti and seeking prasāda (divine favor) are implied; no explicit vrata or pilgrimage rule is stated.