Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 10
तदोत्थितः सहसा महाबलः स वीरभद्रो द्विषतां निहंता । त्रिशूलमुद्यम्य तडित्प्रकाशं जाज्वल्यमानं प्रभया निरंतरम् । स्वरोचिषा भासितदिग्वितानं सूयदुबिंबाग्न्युडुमण्डलाभम्
tadotthitaḥ sahasā mahābalaḥ sa vīrabhadro dviṣatāṃ nihaṃtā | triśūlamudyamya taḍitprakāśaṃ jājvalyamānaṃ prabhayā niraṃtaram | svarociṣā bhāsitadigvitānaṃ sūyadubiṃbāgnyuḍumaṇḍalābham
แล้ววีรภัทร ผู้ทรงมหาพละ ผู้ปราบศัตรู ก็ลุกขึ้นฉับพลัน ชูตรีศูลสว่างดุจสายฟ้า ลุกโชติช่วงด้วยรัศมีไม่ขาดสาย ด้วยประกายของตนเองท่านส่องสว่างทั่วทิศานุทิศ ดุจดวงอาทิตย์ ดุจเปลวไฟ ดุจวงดาวพราวฟ้า
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (deduced)
Tirtha: Kedāra (Kedāranātha)
Type: kshetra
Scene: Vīrabhadra springs up suddenly, towering and muscular, raising a lightning-bright trident that blazes continuously; the ten directions glow as if lit by sun, fire, and a ring of stars, with the Himalaya beneath.
FAQs
Divine power (śakti) is portrayed as light that dispels fear—dharma’s force is luminous and world-ordering.
The Kedāra-khaṇḍa context associates the narrative with Kedāra’s sacred region, though this verse itself is a martial-theophany description.
None.