Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 19
तस्मात्कायं परित्यज्य स्वस्था भव शुचिस्मिते । दक्षेणोक्ता तदा पुत्री सा सती लोकपूजिता
tasmātkāyaṃ parityajya svasthā bhava śucismite | dakṣeṇoktā tadā putrī sā satī lokapūjitā
เพราะฉะนั้น จงละกายนี้เสียและดำรงอยู่ในความสงบเถิด โอ้ผู้มีรอยยิ้มอันบริสุทธิ์ ดังนี้ทักษะได้กล่าวแก่ธิดาของตน—นางคือสตี ผู้เป็นที่สักการะของโลกทั้งปวง
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa) reporting Dakṣa’s words (deduced: narrative framing in Māheśvarakhaṇḍa)
Scene: Inside a grand yajña-hall: Dakṣa, stern and dismissive, addresses Satī; Satī stands poised yet wounded, the ritual fires and priests in the background, an atmosphere of public dishonor.
FAQs
Cruel speech and spiritual blindness can drive tragic consequences; dharma demands reverence and restraint.
No explicit tirtha is praised in this verse; it is embedded in the Kedārakhaṇḍa storyline.
None; it narrates an extreme, unethical utterance rather than a dhārmic injunction.