Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 16
तेन नादेन महता पूरितं च नभस्तलम् । तदा गौरी च गंगा च कृत्तिका मातरस्तथा । परस्परमथोचुस्ताः सुतो मम ममेति च
tena nādena mahatā pūritaṃ ca nabhastalam | tadā gaurī ca gaṃgā ca kṛttikā mātarastathā | parasparamathocustāḥ suto mama mameti ca
ด้วยเสียงกึกก้องอันยิ่งใหญ่นั้น ท้องฟ้าทั้งผืนก็เต็มไปทั่ว ครั้นแล้ว พระคาวรี พระคงคา และเหล่ากฤตติกา—บรรดามารดา—กล่าวแก่กันว่า “ผู้นี้เป็นบุตรของเรา แน่แท้เป็นของเรา”
Sūta (Lomaharṣaṇa), narrating (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Tirtha: Kedāra (Kedārakṣetra)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣi audience / pilgrims-instruction context
Scene: A thunderous celestial roar fills the sky; Gaurī, Gaṅgā, and the six Kṛttikās turn toward one another, each claiming the newborn as ‘my son,’ their faces mixing wonder and maternal pride.
FAQs
Divinity can be nurtured by many sacred powers—motherhood here symbolizes multiple streams of grace converging for dharma.
The Kedāra sacred narrative frame continues; Gaṅgā’s mention evokes Himalayan tīrtha-sacrality, though no single site is explicitly praised in this verse.
None.