Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 105
स्वमंकमारेप्य तदा गिरीशः कुमारकं तं प्रभया महाप्रभम् । बभौ भवानीपतिरेव साक्षाच्छ्रिया युतः पुत्रवतां वरिष्ठः
svamaṃkamārepya tadā girīśaḥ kumārakaṃ taṃ prabhayā mahāprabham | babhau bhavānīpatireva sākṣācchriyā yutaḥ putravatāṃ variṣṭhaḥ
แล้วพระคิรีศะทรงอุ้มพระกุมารผู้มีรัศมีมหาอันรุ่งเรืองนั้นขึ้นประทับบนตักของพระองค์เอง พระสวามีแห่งพระภวานีทรงปรากฏส่องประกายด้วยสิริอันประเสริฐ เป็นยอดยิ่งในหมู่ผู้ได้รับพรแห่งบุตร
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Tirtha: Kedāra/Kedāranātha
Type: kshetra
Scene: Śiva sits and places the radiant child on his lap; Śiva’s face glows with pride and tenderness; Pārvatī nearby; the scene radiates auspicious ‘śrī’ as if the whole assembly is blessed by fatherhood.
FAQs
The Lord’s majesty (aiśvarya) harmonizes with tenderness—divine greatness is compatible with intimate grace.
Kedāra, framed as a place of direct divine manifestation (sākṣāt-darśana) in the Purāṇic imagination.
No explicit prescription; it supports devotional meditation on Śiva’s form and parental compassion.