Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 126
ऋषय ऊचुः । पार्वत्याधिकृतं सर्वं मदनानयनं प्रति । संबरेण हृतातन्वी मदनस्य प्रिया सती । अत ऊर्ध्वं तदा सूत किं जातं तत्र वर्ण्यताम्
ṛṣaya ūcuḥ | pārvatyādhikṛtaṃ sarvaṃ madanānayanaṃ prati | saṃbareṇa hṛtātanvī madanasya priyā satī | ata ūrdhvaṃ tadā sūta kiṃ jātaṃ tatra varṇyatām
เหล่าฤๅษีกล่าวว่า: “กิจทั้งปวงที่พระปารวตีทรงกระทำเพื่อเชิญมทนะมาสู่เบื้องหน้า ได้เล่ามาแล้ว นางสตีผู้เป็นที่รักของมทนะ ผู้เพรียวบางและทรงศีล ถูกศัมพรลักพาไป ต่อจากนั้นเกิดอะไรขึ้นเล่า โอสุตะ โปรดพรรณนาเถิด”
Ṛṣis (Sages)
Tirtha: Kedāra-kṣetra (contextual frame)
Type: kshetra
Listener: Sūta
Scene: A forest-āśrama assembly: sages seated in a semicircle, addressing Sūta with raised hands in respectful inquiry; the topic is Pārvatī’s efforts, Madana’s beloved abducted by Śaṃbara, and the suspense of what follows.
FAQs
Sacred narration proceeds through inquiry and attentive listening; dharma is preserved by asking and transmitting what follows in the divine story.
The Kedāra sacred region frames the discourse (Kedārakhaṇḍa), though the verse is primarily a narrative prompt.
None; it is a question requesting continuation of the account.