Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 64
कन्या सदा दुःखकरी नृणां पते स्त्रीणां तथा शोककरी महामते । तस्माद्विमृश्य सुचिरं स्वयमेव बुद्ध्या यथा हितं शैलपते तदुच्यताम्
kanyā sadā duḥkhakarī nṛṇāṃ pate strīṇāṃ tathā śokakarī mahāmate | tasmādvimṛśya suciraṃ svayameva buddhyā yathā hitaṃ śailapate taducyatām
“ข้าแต่เจ้าเหนือหมู่มนุษย์ ธิดาย่อมนำความลำบากเสมอ และแก่สตรีทั้งหลายก็เป็นเหตุแห่งความโศกเศร้า โอ้ผู้มีปัญญาใหญ่ ดังนั้น ข้าแต่เจ้าแห่งขุนเขา จงตรึกตรองเนิ่นนานด้วยปัญญาของตน แล้วกล่าวสิ่งที่เป็นประโยชน์แท้จริงเถิด”
Menā
Scene: Menā speaks earnestly, her smile fading into concern; she gestures as if weighing consequences, while Himavān listens gravely amid a Himalayan court with austere beauty.
FAQs
Before accepting a heavy responsibility, one should deliberate with clear discernment and choose what serves true welfare (hita).
No site is directly praised; the verse is part of the Kedārakhaṇḍa storyline situated in the sacred Himalayan milieu.
None; it is ethical counsel urging careful reflection.